Aktualne uwagi do studium 2014

Poniżej wersja robocza, którą mamy nadzieję z Państwa pomocą udoskonalimy i rozszerzymy. Czekamy na Państwa uwagi pod adresem mariusz.tnrop@wp.pl Kontakt w razie pytań oraz spraw technicznych itp pod adresem: studiumdlakrakowa@gmail.com ) Uwagi są do ściągnięcia tutaj w formacie .doc (plik programu Word) a załączniki znajdują się na stronie stronie http://forumkrakowa.org/zalaczniki/ Uwagi wysłane do nas przez mieszkańców i mieszkanki znajdują się tutaj: http://forumkrakowa.org/uwagi-przyslane-przez-mieszkanki-i-mieszkancow-krakowa/ Uwagi zgłoszone w zeszłym roku dostępne są na stronie: http://forumkrakowa.org/215/

Kraków, dnia……………….

imię i nazwisko……………………………………………………..

adres korespondencyjny……………………………………………………..

……………………………………………………..

Prezydent Miasta Krakowa

za pośrednictwem

Biura Planowania Przestrzennego

Urząd Miasta Krakowa

ul. Józefa Sarego 4, 31-047 Kraków

UWAGI

do projektu zmiany Studium uwarunkowań i kierunków

zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa

wyłożonego do publicznego wglądu w dniach: 18.06-29.07.2013 r.

W związku z wyłożeniem projektu zmiany Studium do publicznego wglądu, na podstawie art. 11 pkt 11 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wnoszę następujące uwagi:

 

LP

ZGŁOSZONA UWAGA

1 Niedopuszczalne jest zmniejszenie w stosunku do zapisów obecnie obowiązującego studium, powierzchni terenów zieleni o 5,5 % (dane wg. informacji przekazanej przez dyrektora Biura Planowania przestrzennego podczas publicznej prezentacji dokumentu). Biorąc pod uwagę katastrofalny stan krakowskiego powietrza, zwiększającą się liczbę mieszkańców, większą  wiedzę nt. walorów przyrodniczych Krakowa w stosunku  do wiedzy w chwili opracowywania obecnie obowiązującego studium (m.in. opracowanie w międzyczasie  mapy roślinności  rzeczywistej Krakowa, innych opracowań przyrodniczych)  procent powierzchni  terenów  zieleni powinien zostać  zachowany na  co najmniej podobnym poziomie, a nawet  zwiększony w stosunku  do  zapisów obecnie obowiązującego  studium.
2 Projekt Studium jest częściowo niezgodny z Mapą roślinności rzeczywistej Krakowa. Pod zabudowę zostały przeznaczone tereny oznaczone w mapie roślinności rzeczywistej Krakowa, jako obszary o najwyższym walorze przyrodniczym – np. numer wydzielenia 43-3022 położone przy ul. Śliwiaka – wyznaczone w studium, jako U.W przypadku wydzielenia 43-3022 fakt zaorania części wydzielenia nie oznacza bezpowrotnej utraty rzadkiej roślinności, ze względu na przetrwanie w glebie nasion, natomiast przeznaczenie terenu pod zabudowę doprowadzi do bezpowrotnej utraty wartości przyrodniczych.
3 Należy zweryfikować ustalenia przeznaczenia terenów w dotychczasowym Studium, które było przygotowane i uchwalone przed opracowaniem Mapy roślinności rzeczywistej Krakowa oraz “Koncepcji ochrony różnorodności biotycznej miasta Krakowa”. Nowe ustalenia Studium muszą uwzględniać aktualną wiedzę o walorach przyrodniczych i konieczność ich ochrony.Mapa roślinności rzeczywistej została wykonana przez przyrodników wysokiej klasy, na zlecenie i na koszt UMK. W związku z tym obowiązkiem UMK, jednostek miejskich i innych podmiotów działających na zlecenie UMK jest uwzględnienie w wydawanych decyzjach, projektach zapisów Mapy.
4 W rozdziale II.5.4 wśród obszarów proponowanych do objęcia ochroną brak: łąk w Kostrzu, łąk w Pastwiskach, Szerokich Łąk – obszary te są opisane jako cenne przyrodniczo i proponowane do objęcia ochroną w “Koncepcji ochrony różnorodności biotycznej miasta Krakowa” ( Instytut Nauk o Środowisku UJ, Kraków 2005) (wersja internetowa dostępna na http://www.eko.uj.edu.pl/przyrodakrakowa/koncept.htm)Wbrew stwierdzeniom zawartym w rozpatrzeniu uwag  do I wyłożenia publicznego  projektu  zmiany  studium  nie  wszystkie tereny w tym obszarze są wyłączone  z zainwestowania – np. Szerokie  Łąki (obszar U na północ od ul. Skotnickiej; nowy obszar  zabudowy MN wokół ul. Brucknera), Łąki w Pastwiskach (poszerzenie obszaru U przy ul. Tynieckiej; poszerzenie obszaru MN na północ od os. Srebrne Uroczysko), Łąki w Kostrzu (obszar  u  zbiegu ul. Winnickiej i Tynieckiej).
5 W rozdziale II.5.4 wśród obszarów proponowanych do objęcia ochroną znajduje się „Las łęgowy w Przegorzałach” przez teren którego planuje się jednocześnie poprowadzenie trasy komunikacyjnej. Należy wykluczyć poprowadzenie trasy komunikacyjnej przez teren lasu łęgowego. Nie do zaakceptowania jest przeświadczenie autorów projektu, że zaplanowany przez nich element drogowy jest ważniejszy od zachowania zbiorowisk i gatunków cennych przyrodniczo i objętych ochroną prawnaJedynym dopuszczalnym do rozpatrywania wariantem jest poprowadzenie trasy w tunelu biegnącym pod lasem łęgowym oraz Wisłą (pod warunkiem wykonania badań geologicznych i hydrogeologicznych stwierdzających brak  wpływu  tunelu m.in. na stawy  położone na terenie lasu łęgowego oraz  wykonania  tunelu bez  naruszenia  roślinności lasu łęgowego). Studium powinno wyraźnie określać tylko i wyłącznie taki wariant.
6 Wśród innych obszarów cennych przyrodniczo, na których występują chronione gatunki roślin i zwierząt wymienione są oczka wodne w Rżące, jednocześnie teren wokół jest przeznaczony w studium pod zabudowę. Nie można chronić stawów i gatunków zwierząt przy dopuszczeniu budowy tuż obok osiedla. Stawy zostaną zamienione w przyblokowe sadzawki, pozbawione jakichkolwiek walorów przyrodniczych ze względu na przerwanie korytarzy ekologicznych, zagrożenia dla przyrody stawu związane z zamieszkaniem w jego bezpośrednim sąsiedztwie kilku tysięcy ludzi oraz ich zwierząt (psów, kotów). Jest to jednocześnie obszar źródliskowy potoku Bieżanowskiego. Wykonanie wykopów fundamentów osiedla spowoduje zmianę stosunków wodnych co może mieć wpływ na stan wód Potoku Bieżanowskiego oraz stawu. Teren w “Koncepcji ochrony różnorodności biotycznej miasta Krakowa” (wersja internetowa dostępna na http://www.eko.uj.edu.pl/przyrodakrakowa/koncept.htm) na str 128, 129 Instytut Nauk o Środowisku UJ proponuje objęcie terenu ochroną w postaci użytku ekologicznego.Wprowadzona korekta w postaci wąskiego pasa zieleni wokół zbiorników  wodnych oraz  potoku nie zabezpiecza  walorów przyrodniczych, zwłaszcza że nie  zabezpiecza terenów migracji zwierząt m.in. płazów do miejsc  godowania,  dostępu  zwierząt  do  wodopoju.Nie podzielamy poglądu wyrażonego w rozstrzygnięcie uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzającego, że „Pismo w zakresie pkt b) nie stanowi uwagi do Studium w rozumieniu przepisów art. 11 pkt. 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż: dotyczy zagadnień, które nie są materią studialną tzn. nie są wymienione w art. 10 ust. 2 zawierającym wyszczególnienia, jakie zagadnienia określa się w Studium i w tym zakresie nie jest rozpatrywane. Zgodnie z przepisami prawa „użytek ekologiczny” jest to jedna z form ochrony przyrody ustanawiana nie poprzez zapisy dokumentu Studium, ale na podstawie odrębnej uchwały rady gminy podejmowanej na podstawie art. 44 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody.” W rozdziale II.5.4 są wymienione obszary proponowane do objęcia ochroną i tam należy ująć proponowany użytek  ekologiczny”
7 Niezbędne jest uzupełnienie mapy terenów cennych przyrodniczo i korytarzy ekologicznych zgodnie z mapą autorstwa dr. Kazimierza Walasza (uwaga graficzna zamieszczona na stronie internetowej http://forumkrakowa.org/zalaczniki/). Rozstrzygnięcie uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzające, że „Mapa terenów cennych przyrodniczo i korytarzy ekologicznych stanowi odrębne opracowanie nie wchodzące w skład dokumentów Studium i nie może zostać zmieniona, uzupełniona w wyniku prac nad studium” nie znajduje podstaw prawnych. Odrębne opracowanie zostało wykonane na potrzeby zmiany studium nie ma żadnych przeszkód prawnych aby mapa nie była zamieszczona  w  studium. Wbrew rozstrzygnięciu uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany nie postulujemy zmiany mapy, lecz jej zamieszczenie w wersji oryginalnej.Mapa została wykonana na potrzeby zmiany studium i powinna stanowić integralną część dokumentu

uwaga graficzna do pkt 7 - mapa korytarzy ekologicznych

uwaga graficzna- mapa korytarzy ekologicznych


8 Niezbędne jest wykorzystanie w pracach nad zmianą Studium mapy zbiorników i cieków wodnych autorstwa dr. Kazimierza Walasza (uwaga graficzna zamieszczona na stronie internetowej http://forumkrakowa.org/zalaczniki/ ).Należy przeprowadzić rzetelną inwentaryzację szczególnie małych, ginących cieków, nawet tych okresowych stanowiących sumarycznie cenne źródło zasilania w wodę całego systemu hydrologicznego Krakowa. Brak rzetelnej inwentaryzacji cieków wodnych na terenie Krakowa skutkuje ujmowaniem małych cieków i ich źródlisk oraz wprowadzaniem zlikwidowanych cieków do miejskiej kanalizacji ściekowej.Rozstrzygnięcie uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzające, że Projekt zmiany Studium w istotnym zakresie uwzględnia uwarunkowania środowiskowe, w tym wynikające z opracowań naukowych. Walory przyrodnicze zbiorników i cieków wodnych i konieczność ich ochrony zidentyfikowano i zaktualizowano na etapie opracowania uwarunkowań, w tym opracowania ekofizjograficznego. Opracowania te zostały włączone do dalszych prac nad Studium. Na etapie sporządzania „Zasad i kierunków polityki przestrzennej” ponownie przeanalizowano stan istniejący i wyciągnięto wnioski. W efekcie tej pracy kierunki zmian w strukturze przestrzennej zostały zaproponowane jako konkretne kierunki rozwoju opisane w Tomie III Studium.” jest odrzuceniem złożonej uwagi i pominięciem ważnego dowodu przyrodniczego bez rozpatrzenia merytorycznego.

1 Uwaga graficzna do pkt 8

1 Uwaga graficzna

Uwaga graficzna do pkt 8 - mapa cieków wodnych

Uwaga graficzna – mapa cieków wodnych

Uwaga graficzna do pkt 8

Uwaga graficzna

Uwaga graficzna do pkt 8

Uwaga graficzna

Uwaga graficzna do pkt 8

Uwaga graficzna

9 W studium powinien znaleźć się zapis dotyczący bezwzględnego zakazu zasypywania i zmniejszania powierzchni zbiorników wodnych oraz zakazu realizacji inwestycji budowlanych w pobliżu zbiorników wodnych.Nie podzielamy poglądu wyrażonego w rozstrzygnięcie uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzającego, że „pismo w tym zakresie nie stanowi uwagi do Studium gdyż: dotyczy zagadnień, które nie są materią studialną”
10 Konieczne jest objęcie ochroną prawną (użytek ekologiczny, zespół przyrodniczo-krajobrazowy, pomnik przyrody) wszystkich zbiorników wodnych i ich otoczenia.Nie podzielamy poglądu wyrażonego w rozstrzygnięciu uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzającego, że „Projekt zmiany Studium znaczną część zbiorników wodnych wraz z otoczeniem wskazuje do objęcia ochroną. Nie jest przedmiotem Studium wskazanie właściwej formy z zakresu form ochrony przyrody. Studium wskazuje do objęcia ochroną, która również może być realizowana przez odpowiednie zagospodarowanie przestrzenne.” W rozdziale II.5.4 są wymienione obszary proponowane do objęcia ochroną i tam należy ująć zapis „wszystkie zbiorniki wodne”.
11 a) Konieczne jest pozostawienie w nowym Studium wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej w strefie kształtowania systemu przyrodniczego w wysokości min 70% ( tak jak ma to miejsce w obecnie obowiązującym studium),b) bez możliwości zmiany tych parametrów w planach miejscowych zagospodarowania przestrzennego orazc) bez możliwości uwzględniania powierzchni zielonych dachów i tarasów
12 Tereny zabudowy jednorodzinnej z dużymi ogrodami należy włączyć do strefy kształtowania systemu przyrodniczego, w tym poszerzenie strefy kształtowania systemu przyrodniczego na Zakrzówku o obszar bezpośredniej otuliny parku krajobrazowego gdzie w chwili obecnej przeważa zabudowa jednorodzinna z dużymi ogrodami oraz niska wielorodzinna z dużą powierzchnią biologicznie czynną celem zabezpieczenia tego obszaru przed nadmierną presją urbanistyczną zagrażającą chronionym siedliskom i zwierzętom.
13 Na terenach o wysokim poziomie wód gruntowych niezbędne jest prowadzenie zakazu budowy kondygnacji podziemnych (w tym garaży), w szczególności na obszarach parków krajobrazowych i ich otulin.
14 W rozdziale II.5.2 konieczne zapisanie wśród głównych kierunków rozwoju i ochrony środowiska przyrodniczego: zabezpieczenie terenów zieleni rekreacyjnej, osiedlowej, międzyblokowej.
Konsekwentnie należy przyjąć na obszarze całego miasta taki sposób ochrony terenów zieleni jaki zastosowano przy ul. Lea. M.in. zastosować go w stosunku do:
a) działek nr 222/33 , 222/19 , 222/64, 222/15 na Zakrzówku oraz należy oznaczyć w ten sam sposób teren działki 297/1 która ma zapobiec powstaniu drogi przelotowej (skrótu ) na Zakrzówku
b) działek wymienionych w pkt. 19 c, d, g-j
15 Nieodzowne jest wprowadzenie zapisów chroniących tereny zieleni w ścisłym centrum miasta poprzez wprowadzenie zapisu zakazującego zabudowy istniejących, urządzonych skwerów zwłaszcza tych gdzie rosną już drzewa 10 letnie i starsze, które to tereny często stanowiły obszar biologicznie czynny inwestycji a w trakcie realizacji inwestycji zostały przez developerów wydzielone i przeznaczone ponownie pod nowe inwestycje.
Nie podzielamy poglądu wyrażonego w rozstrzygnięciu uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzającego, „ Pismo nie stanowi uwagi do Studium w rozumieniu przepisów art. 11 pkt. 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż: dotyczy zagadnień, które nie są materią studialną tzn. nie są wymienione w art. 10 ust. 2 zawierającym wyszczególnienia, jakie zagadnienia określa się w Studium i w tym zakresie nie jest rozpatrywane. Proponowane zapisy do wprowadzenia do Studium dotyczą określenia sposobu zagospodarowania i „zabudowy” (zakazu zabudowy) istniejących, urządzonych skwerów, a więc odwołują się do uregulowań planu miejscowego, a nie materii studium.” Miejscowe palny zagospodarowania przestrzennego musza być zgodne z zapisami studium, a więc tylko zabezpieczenie w studium tych terenów, jako tereny zieleni stanowi gwarancje ich wyznaczenia w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego z takim samym przeznaczeniem.
16 Zwracamy uwagę m.in. na takie tereny zieleni:
a u zbiegu ul. Czarnowiejskiej i ul. Dolnych Młynów (dawne Zakłady Tytoniowe)Nie podzielamy poglądu wyrażonego w rozstrzygnięciu uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzającego, że W dotychczas obowiązujących w gminie dokumentach planistycznych (studium, planach miejscowych) wymienione w uwadze obszary wskazane były, jako przeznaczone do zabudowy. Nie można więc, w nowych dokumentach planistycznych odbierać tym terenom przymiotu terenów inwestycyjnych, bez zaistnienia odpowiednich przesłanek merytorycznych i prawnych (np. bez ustanowienia na nich form zieleni prawnie chronionych).” Przedmiotowy obszaru nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby zmienić przeznaczenie obszaru w stosunku do zapisów obecnego studium, nie wiąże się to również z odszkodowaniem, ponieważ studium jak wielokrotnie wskazywały wyroki sądów administracyjnych, nie jest aktem prawa miejscowego i nie upoważnia do zabudowy. Niezależnie od tego, nie postulujemy zmiany przeznaczenia całego obszaru, lecz jedynie zabezpieczenia istniejącej zieleni.Zaznaczamy, że teren dawnych Zakładów Tytoniowych, położony przy ulicach Czarnowiejskiej i Dolnych Młynów, nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP), wydano decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (WZiZT), nie wydano natomiast pozwolenia na budowę, zatem jedynym obowiązującym tu dokumentem planistycznym jest Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (SUiKZP), które aktualnie jest zmieniane, a składane wnioski dotyczą właśnie tych zmian.  Wniosek społeczny nie odbiera w żadnym stopniu przymiotów inwestycyjnych działki, odnosi się, bowiem bezpośrednio do już wydanej decyzji WZiZT, w której określono powierzchnię czynną biologicznie, wskazuje natomiast na potrzebę zachowania i ochrony pasa zieleni przyulicznej wzdłuż ulicy Czarnowiejskiej.  Istnieje ku temu kilka przesłanek merytorycznych, z których najważniejszą jest dbałość o środowisko i poszanowanie zasady zrównoważonego rozwoju, której obowiązek przestrzegania nakłada zarówno na samorząd, jak i na społeczeństwo, ustawa zasadnicza. Zachowanie zieleni w centrum miasta, gdzie notuje się wielokrotne przekroczenia norm skażenia powietrza i hałasu, na obszarze o gęstej zabudowie i przeciążonym komunikacyjnie, jest podstawowym zadaniem organów samorządowych oraz mieszkańców.Pas zieleni biegnący wzdłuż działki przy dawnych Zakładach Tytoniowych oddziela zabudowania fabryki od ulicy i stanowi otwarcie „korytarza” ulicy Czarnowiejskiej – jednej z bardziej przeciążonych komunikacyjnie ulic centrum miasta – na biologicznie czynną, zieloną ścianę. Teren ten był wydzielony pod zieleń i był prowadzony, jako ogród dla Zakładów, stąd rosną tu różne gatunki drzew (m.in. cisy i dęby), kwiatów (róże), oraz krzewów. Jest to ostoja dla ptaków, owadów i mniejszych ssaków (m.in. jeży). W upalne letnie dni daje się odczuć wyraźny efekt schładzania powietrza. Na obszarze pomiędzy Plantami, a parkiem Krakowskim jest to ostatni tak duży biologicznie czynny obszar przyulicznej zieleni.Wcześniejsze zamierzenia inwestycyjne zakładały wycięcie drzew i zabudowę całego pasa maksymalnie wysoką i intensywną zabudową (decyzja nr AU-2/7331/4189/08). Niemniej jednak, w wydanych warunkach zabudowy zaznaczono, że inwestor powinien pozostawić, co najmniej 11% powierzchni terenu, jako powierzchni biologicznie czynnej, a także, że powinien zachować wskazane drzewa (w liczbie 7) rosnące na terenie działki oraz dołożyć starań, by zachować jak najwięcej pozostałych rosnących tam drzew, krzewów i roślin. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie z wydaną decyzją, zezwalającą na zabudowę całego skweru oraz budową wzdłuż niego podziemnego parkingu warunki te nie mogłyby by być w żaden sposób spełnione.  Zieleniec wzdłuż ulicy Czarnowiejskiej stanowi obecnie około 20 % powierzchni całej działki, cały pozostały teren zajęty jest przez budynki i drogi dojazdowe, teren ten może być obszarem, na którym realizuje się zabudowę, bez większych skutków dla środowiska.Dlatego podtrzymujemy nasz wniosek o objęcie ochroną istniejącej na terenie dawnych Zakładów Tytoniowych zieleni oraz ujęcie tego dokumentach planistycznych.
17 Należy uwzględnić w Studium zapisy zobowiązujące do zabezpieczenia terenów rekreacyjnych (wypoczynkowych) w obszarach zabudowy. Małe tereny rekreacyjne, jak aleje, skwery, małe parki, place zabaw powinny być zlokalizowane w każdej jednostce urbanistycznej by zapewniać tereny rekreacyjne dla wszystkich mieszkańców bezpośrednio w sąsiedztwie intensywnej zabudowy. Jednostki urbanistyczne nie powinny służyć wyłącznie do podziału formalnego terenu, a stanowić jednostki “sąsiedzkie”, czyli zapewniać wszelkie podstawowe potrzeby mieszkańców w tym rekreacji
18 Należy dążyć do zachowania, jako tereny zieleni wszystkich płatów zieleni wskazanych w „Mapie roślinności rzeczywistej Krakowa”, które nie zostały dotychczas zainwestowane
19 Jako tereny zieleni powinny zostać zachowane m.in.:
a tereny nad rzeką Wilgą pomiędzy ul. Rydlówka-Konopnickiej: należy poszerzyć obszar parku rzecznego przechodzący w teren zieleni sportowej (numer wydzielenia w mapie roślinności rzeczywistej Krakowa 56-2089), z dopuszczeniem w tej ostatniej obiektów sportowych (RKS Garbarnia), bez możliwości wprowadzenia innej zabudowy (w projekcie studium teren został zaznaczony, jako MW),
b działki nr 4/36 i 4/37 obr.10 Podgórze pozostawione, jako ZU (poszerzenie Parku Dębnickiego) jak ma to miejsce w obecnie obowiązującym studium (w projekcie zmiany studium teren zieleni urządzonej został przekwalifikowany na MNW). Nie istnieją żadne przesłanki do zmiany obecnego przeznaczenia studium.
c działki przy ul. Karmelickiej nr 124/2, 125/7, 125/8 obręb 60 Śródmieście stanowiące własność Gminy Miejskiej KrakówNie podzielamy poglądu wyrażonego w rozstrzygnięcie uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzającego, „Teren wskazany w uwadze Gmina Miejska Kraków przekazała na sprzedaż na cele inwestycyjne. Decyzja taka została podjęta po analizie obecnie obowiązujących dokumentów planistycznych, które dla tego terenu wskazują kierunek rozwoju MU – tereny o przeważającej funkcji mieszkaniowo – usługowej. Sprzedaż tego terenu umożliwi Gminie zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty mieszkańców poprzez realizowanie tzw. zadań własnych gminy obejmujących cały katalog spraw istotnych dla społeczności lokalnej.” Potrzeby społeczności lokalnej zostały wyraźnie zdefiniowane, m.in. poprzez uchwałę rady dzielnicy, wystąpienia organizacji społecznych i mieszkańców, którzy pragną, aby działka funkcjonowała, jako zielony teren rekreacyjny – należy, więc zapewnić potrzeby mieszkańców w tym zakresie.Należy podkreślić, że działka przy ulicy Karmelickiej, nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP). Jedynym obowiązującym tu dokumentem planistycznym jest Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (SUiKZP), które aktualnie jest zmieniane, a składane wnioski dotyczą właśnie tych zmian.  Wniosek społeczny nie odbiera w żadnym stopniu przymiotów inwestycyjnych działki, przeciwnie, wskazuje sposób jej zainwestowania dla dobra lokalnej społeczności oraz zgodnie z jej życzeniem. Życzenie to zostało zawarte w uchwale Rady Dzielnicy I (Nr XLIII/ 560/ 2014 z dnia 20 lutego 2014) i dotyczy zmiany obecnego przeznaczenia działki z funkcji mieszkalno-usługowej (MU) na zieleń publiczną (ZP).Przez ostatnie dwadzieścia lat działka przy Karmelickiej wielokrotnie zmieniała właściciela, wydawane były decyzje na jej zabudowę, a pozwolenia budowalne przedłużono. Jednak pomimo tego oraz pomimo koniunktury na rynku nieruchomości, działka nie została zagospodarowana. Nie ma, zatem żadnych przesłanek pozwalających sądzić, że kolejna sprzedaż działki będzie skutkować jej „zainwestowaniem”, przeciwnie, można domniemywać, że nadal będzie ona przedmiotem spekulacji nieruchomościami.Należy podkreślić, że zabudowa przedmiotowej działki utrudni cyrkulację powietrza, ale też będzie skutkować intensyfikacją ruchu samochodowego, co należy uznać za skrajnie niekorzystne dla tego obszaru, raz z uwagi na istniejący układ komunikacyjny, dwa z uwagi na katastrofalny zły stan środowiska w centrum miasta. Wobec istotnego niedoboru terenów rekreacyjnych na terenie dzielnicy Stare Miasto, co wielokrotnie podnosili mieszkańcy oraz radni dzielnicy, istnieją istotne przesłanki wskazujące na zainwestowanie działki dla potrzeb rekreacji i kultury – powiązanej z istniejącą infrastrukturą tj. Biblioteką Wojewódzką oraz Małopolski Ogrodem Sztuki. Działania takie mogą być finansowane z grantów europejskich w ramach programów rewitalizacyjnych finansowanych. Zatem przesłanki o potrzebie sprzedaży działki oraz konieczności jej zabudowy należy uznać za nieuzasadnione, zarówno pod względem finansowym, przestrzennym (urbanistycznym) oraz społecznym.

Dlatego podtrzymujemy nasz wniosek o zmianę kwalifikacji działek.

d działka nr 202/1 obręb 43 Podgórze obejmująca staw przy ul. Obozowej będący miejscem rozrodu chronionych prawem  płazówNie podzielamy poglądu wyrażonego w rozstrzygnięcie uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzającego, że W dotychczas obowiązujących w gminie dokumentach planistycznych (studium, planach miejscowych) wymienione w uwadze obszary były wskazane jako przeznaczone do zabudowy. Nie można więc, w nowych dokumentach planistycznych odbierać tym terenom przymiotu terenów inwestycyjnych, bez zaistnienia odpowiednich przesłanek merytorycznych i prawnych (np. bez ustanowienia na nich form zieleni prawnie chronionych).” Przedmiotowy obszaru nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby zmienić przeznaczenie obszaru w stosunku do zapisów obecnego studium, nie wiąże się to również z odszkodowaniem, ponieważ studium jak wielokrotnie wskazywały wyroki sądów administracyjnych, nie jest aktem prawa miejscowego i nie upoważnia do zabudowy. Niezależnie od tego, nie postulujemy zmiany przeznaczenia całego obszaru, lecz jedynie zabezpieczenia istniejącej zieleni. Przesłanką merytoryczną do wprowadzenia zmiany w stosunku do obecnego zapisu studium jest stwierdzenie w tym miejscu miejsca rozrodu ropuchy szarej (gatunek objęty ochroną prawna na mocy ustawy o ochronie przyrody i wymagający zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska w sprawie ochrony dzikich gatunków zwierząt. Działka ze stawem powinna być objęta ochroną, jako użytek ekologiczny.
e działki nr 167/70, 167/71, 167/72 oraz 167/74 obręb 2, Krowodrza stanowiące otoczenie Fortu Bronowice przy ul. Rydla – w projekcie studium w nieuzasadniony sposób została dokonana zmiana w stosunku do obecnie obowiązującego studium, wprowadzając obszary MNW w miejsce terenów zieleni. Przedmiotowy teren jako jedyne naturalne skupisko zieleni w tej części miasta powinno być traktowane, jako całość i wszelkie planowane na nim inwestycje powinny być poprzedzone raportem oddziaływań środowiskowych. Przedmiotowy teren i jego gęste zadrzewienie stanowi naturalny filtr dla nadmiernie zanieczyszczonego powietrza w Krakowie i przyczynia się do przewietrzania miasta, a tym samym łagodzi zjawisko smogu. Drzewostan ma charakter pomników przyrody i powinien podlegać ochronie. Na przedmiotowym terenie żyją dzikie zwierzęta – nietoperze, lisy, kuny i stanowi on miejsce lęgowe dla ptactwa, które również powinny podlegać ochronie. Fort reditowy 7 należy do dziedzictwa kulturowego i należy objąć go pełną ochroną wraz z całością zieleni przyfortecznej (łącznie z aleją kasztanowców przy ulicy Rydla). Teren został wywłaszczony na cele wojskowe i obronne, a opuszczenie go przez Wojsko Polskie pozbawia go statusu obszaru militarnego, a tym samym powinien zostać zwrócony gminie Kraków. Infrastruktura komunikacyjna dzielnicy nie jest przystosowana do przyjęcia dodatkowego natężenia drogowego, które byłoby konsekwencją zabudowy przedmiotowej działki. W dzielnicy brakuje terenów zielonych i instytucji o charakterze kulturalnym. Zaproponowane rozwiązanie pozwoli uchronić walory przyrodnicze przyczyni się do stopniowego wzrostu atrakcyjności dzielnicy, poprawy jakości życia mieszkańców oraz wzrostu świadomości ludności o wartościach historycznych.Wskazujemy na Ramowy Program Ochrony i Rewitalizacji Zespołu Historyczno-Krajobrazowego Twierdzy Kraków przyjęty uchwałą Rady Miasta Krakowa z 25 października 2006 roku. Głównym priorytetem tego programu jest sprawienie by wszystkie obiekty Twierdzy Kraków, będące we władaniu gminy Kraków stanowiły nierozdzielny zespół historyczno–krajobrazowy twierdzy, jednolicie zarządzany, objęty ochroną prawną, ogólnie udostępniony i połączony trasą turystyczną, a nadto rewitalizacja obiektów. Podstawowym obiektem ochrony ma być, oprócz obiektów warownych, zieleń forteczna i otaczający ją krajobraz, zaś formą tej ochrony wpis do rejestru zabytków, ustanowienie parków kulturowych oraz odpowiednie ustalenia w m.p.z.p. W ślad za tym programem, w projekcie zmiany Studium proponuje się ustanowienie parków kulturowych obejmujących obiekty warowne, dla których, w sporządzanych dla nich m.p.z.p. miałyby być implementowane założenia tegoż programu. Ponadto, dla obiektów warownych, których postanowiono nie obejmować programem parku kulturowego, wprowadzono „obszary ochrony krajobrazu warownego” w ramach „strefy ochrony kształtowania krajobrazu”. Dla obszarów ochrony krajobrazu warownego wprowadzono pewne postulaty, zalecając ochronę i konserwację obiektów i zieleni fortecznej oraz odtworzenie tejże zieleni. Wskazuje to na próbę wdrażania postulatów powołanego wyżej programu także i w stosunku do tych obiektów, pomimo tego, że nie przewidziano dla nich ustanowienia parków kulturowych.Niniejsza uwaga dotyczy jednego z obiektów zaliczanych do kompleksu Twierdzy Kraków, fortu reditowego 7 „Bronowice” (wpisany do rejestru zabytków nr rej.: A-1141 z 29.11.2005) mieszczącego się przy ul. Rydla. Fort ten wraz z otaczającą go zielenią forteczną stanowiącą jego integralną część został częściowo objęty strefą ochrony krajobrazu warownego A (plansza K2 części graficznej projektu zmiany Studium). Dla strefy A wprowadzono zakaz zabudowy za wyjątkiem obiektów niezbędnych, uzupełniających funkcje lokalizowane na zapolu, służące zagospodarowaniu zespołów fortecznych. Budzi zdziwienie ustanowienie tej strefy dla całej części zabytkowych zabudowań fortu oraz tylko dla niewielkiej części oznaczonej jako „zieleń forteczna”, nie znajduje ono bowiem racjonalnego uzasadnienia, którym mogłaby być różnica w strukturze tej części terenu zieleni fortecznej w porównaniu z pozostałą, niezaznaczoną częścią (o której projekt w żadnym ze swoich fragmentów nie wspomina). Obszar ten powinien zostać potraktowany jednakowo, tak jak ma to miejsce w przypadku wielu innych obiektów warownych, dla których wprowadza się strefę ochrony krajobrazu warownego dla całego obszaru zieleni fortecznej. Jednak podstawowym argumentem przemawiającym za objęciem strefą ochrony A całego terenu oznaczonego na planszy U6 jako „fortyfikacje i zieleń Twierdzy Kraków” lub na rysunku nr 6 jako „zieleń forteczna” są walory przyrodnicze, architektoniczne i historyczne tego miejsca. Już uwarunkowania stanowiące część projektu zmiany Studium, wymieniają walory terenów warownych, wskazując na to, że tworzą „zabytkowy krajobraz warowny o wybitnych wartościach historycznych, kompozycyjnych i krajobrazowych”, „bezcenny depozyt przestrzeni publicznej dla mieszkańców, wymagający efektywnej ochrony i zagospodarowania”, „potencjalną strefę zieleni parkowej i rekreacyjnej”, „tworzy szansę dla międzynarodowej „turystyki fortecznej” oraz promocję Krakowa i Małopolski w Europie”, „struktura taka daje także możliwość wytworzenia zielonego zaplecza rekreacyjnego dla mieszkańców istniejących i nowych osiedli mieszkaniowych” (str. 67 i 95 TOMU 1 „Uwarunkowania”) – powołane fragmenty wskazują na to jak wielkie znaczenie dla walorów przyrodniczych, turystycznych i historycznych miasta mają tereny warowne. W „Prognozie oddziaływania na środowisko” wskazuje się ponadto na to, że tereny te tworzą unikalny krajobraz warowny, stanowiący olbrzymią i niewypromowaną atrakcję turystyczną miasta. Prognoza stanowi wprost, że: „Oprócz podejmowania zabiegów konserwatorskich, niezbędna jest ochrona walorów widokowych, otwierających się z dróg rokadowych, polegająca miedzy innymi na odsuwaniu linii zabudowy od krawędzi dróg rokadowych, przestrzeganiu wysokości zabudowy i pozostawianiu odcinków bez zabudowy, aby nie przesłaniać wglądu w otaczający krajobraz. Kształtowanie krajobrazu warownego dotyczyć musi także porządkowania otoczenia fortów oraz tworzenia spójnych pasm łączących poszczególne obiekty forteczne, w tym tras rekreacyjno-turystyczno-edukacyjnych” (str. 96 prognozy). W jawnej sprzeczności z wyżej przedstawionym fragmentem prognozy stoją działania ukierunkowane na zmianę kierunku zagospodarowania przedmiotowej działki, wskazanej w treści uwagi, postulujące jej przeznaczenie na cele mieszkaniowe. Zabudowanie tego terenu spowoduje znaczne skurczenie się zieleni fortecznej otaczającej fort – teren, który zgodnie z postanowieniami powołanego wyżej programu ramowego oraz bazującymi na nim postulatami strefy ochrony krajobrazu warownego oraz prognozy powinien podlegać ochronie, konserwacji i rewitalizacji. Zamiast tego, proponuje się marginalizację tego obiektu, zabudowanie bowiem tej części zieleni fortecznej grozi tym, że obiekt będzie niemal niewidoczny dla podążających planowaną drogą „układu dróg Twierdzy Kraków”, a jedyna droga dotarcia do niego będzie prowadziła przez osiedle mieszkaniowe, które, co więcej, nie jest w stanie wkomponować się w ten teren tak, by został zachowany w tym miejscu ład przestrzenny.Nie można ponadto przejść obojętnie obok faktu występowania na tym terenie bardzo starego drzewostanu, jak również siedliska wielu dzikich zwierząt, takich jak lis, kuna, nietoperze oraz miejsca lęgowego ptactwa. Obszar ten stanowi naturalny filtr powietrza dla tej części miasta, a splendoru temu miejscu dodaje aleja kasztanowców przy ul. Rydla. W okolicy brakuje terenów zielonych jak również instytucji kulturalnych, a teren ten znakomicie nadaje się do adaptacji na te cele, tym bardziej, że wyznaczona dla jego części strefa ochrony A nie zabrania lokalizowania na jej terenie obiektów służących zagospodarowaniu obiektów fortecznych dla celów kulturowych lub turystycznych. Jest to więc ogromna szansa dla stworzenia w tym miejscu centrum kultury, połączonego z mogącym powstać w tym miejscu parkiem prowadzącym do zabytkowego fortu, które to miejsce może stać się wizytówką tej części miasta. Prawdopodobnie z tych właśnie powodów obszar ten został objęty „Strefą kształtowania systemu przyrodniczego” (Mapa prognozy – „Elementy prognozy”), której celem jest podporządkowanie przyszłego zagospodarowania interesom przyrody (str. 273 prognozy). Zabudowanie przedmiotowego terenu oznaczać będzie dalszą stagnację fortu i niemożność jego właściwej adaptacji na wyżej wskazane cele.Ponadto, ustalając kierunek zagospodarowania tego terenu, nie uwzględniono jak się wydaje infrastruktury komunikacyjnej tej części miasta. Już obecnie, w godzinach szczytu ul. Rydla jest niemal nieprzejezdna. Zbudowanie kolejnych budynków mieszkalnych na tym terenie może doprowadzić do jeszcze większego, niewyobrażalnego wręcz paraliżu komunikacyjnego. Potwierdza to fragment oceny dzielnicy Bronowice, sporządzonej do projektu zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, ujętych w części tekstowej projektu w Tomie I – uwarunkowania – na stronie 31 stwierdza się, iż „obszar dzielnicy poddawany jest intensywnej presji deweloperów mieszkaniowych. Nowe inwestycje nadmiernie obciążają istniejącą infrastrukturę drogową…”

Prognoza oddziaływania na środowisko projektu zmiany obowiązującego Studium stanowi, że, projekt zmiany Studium uwzględnia zieleń forteczną, która wraz z innymi wymienionymi obiektami ma stanowić podstawę układu przyrodniczego miasta, koncentrację funkcji biologicznych i wzajemnych powiązań ekologicznych (str. 190 prognozy). Wskazuje ponadto dalej, że jest to teren priorytetowy dla funkcjonowania systemu przyrodniczego miasta mający wzmocnić i zabezpieczyć lokalne środowisko przed degradacją powodowaną nadmierną presją inwestycyjną. Stanowi także, że tereny te zostały ujęte w Studium w ramach kategorii ZU, ZR oraz W. Podkreśla się następnie, odnośnie ogółu zasobów przyrodniczych miasta, że w wyniku zmiany Studium podlegać one będą wzmożonej presji człowieka w wyniku planowanej na części z tych terenów zabudowy, spowoduje to uszczuplenie tychże zasobów oraz zmniejszenie nisz ekologicznych, żyjących w nich żywych organizmów, jednakże nie wpłynie to destrukcyjnie na stan siedlisk w skali ogólnej, „jedynie” lokalnie może zaburzyć przyrodniczą strukturę, jednak nie spowoduje jego degradacji. Dozwolenie w prognozie na takie lokalne zaburzanie przyrodniczej struktury miasta jest niedopuszczalne. Nie można bowiem chronić środowiska naturalnego drogą „drobnych”, lokalnych ustępstw na rzecz inwestycyjnej presji zabudowy zielonego terenu, tą drogą doprowadzi się bowiem w dłuższej perspektywie do jego degradacji. Wspominając o planowanej zabudowie części terenów zieleni zapewne miano na uwadze także obszar, którego dotyczą uwagi wymienione w tym piśmie.

Z jednej strony mówi się o priorytetowym znaczeniu dla funkcjonowania systemu przyrodniczego miasta i tworzy się nawet dla obszaru, na którym usadowiony jest fort 7 „Bronowice” „Strefę kształtowania systemu przyrodniczego”, a z drugiej pozwala się na jego zabudowę, ponieważ w ogólnym rozrachunku zasoby przyrodnicze Krakowa nie ulegną degradacji. Zabudowa tego terenu pozostaje w jawnej sprzeczności z celem, dla którego zostały ustanowione takie strefy, którym jest podporządkowanie takich obszarów interesom przyrody. Interes ten musi uwzględniać walory przyrodnicze fortu „Bronowice” – jedynej oazy zieleni w tej części miasta, a także to że zabudowa tego obszaru może spowodować w gruncie rzeczy degradację systemu przyrodniczego w tej części miasta, zważywszy chociażby na to, że teren ten jest siedliskiem tak unikalnych i chronionych gatunków jak kuny, jeże, nietoperze oraz wiele gatunków ptactwa. Uwaga ta jest uzasadniona tym bardziej, że we wnioskach prognozy wprost mówi się, że zmiany które mogłyby wpłynąć znacząco negatywnie na bioróżnorodność oraz strukturę przyrodniczą mogą wystąpić lokalnie (str. 273). Nie można zgodzić się więc z wnioskami prognozy co do dopuszczalności zabudowy tego terenu, pozostającymi w sprzeczności z wyrażanymi w niej tezami o jego priorytetowym znaczeniu dla układu przyrodniczego miasta (uzasadniającymi wprowadzenie na tym terenie rzeczonej strefy ochrony krajobrazu warownego A), a zwłaszcza, co starano się wykazać w niniejszym piśmie odnośnie fortu nr 7 Bronowice wraz z otaczającą go zielenią forteczną – znaczeniu tego fortu dla tej konkretnej części miasta. Powinno się postulować bezwzględnie i bez żadnych wyjątków objęcie tego typu terenów (w tym między innymi terenu którego dotyczy niniejsza uwaga), uznanych w niej za priorytetowe dla systemu przyrodniczego, kategorią „ZU” (co postuluje się w niniejszej uwadze dla wskazanego w niej terenu), „ZR” oraz „W”, nie pozwalając na ich częściową zabudowę, mającą służyć jedynie interesom inwestorów.

Wymienione wyżej powody wystarczająco przemawiają za zmianą kierunku zagospodarowania wskazanego obszaru. Zagospodarowanie przedmiotowego terenu jako zieleń urządzona i wprowadzenie na całym tak zmienionym obszarze strefy ochrony krajobrazu warownego A umożliwi zachowanie unikalnych wartości historycznych i przyrodniczych tego miejsca o priorytetowym znaczeniu i unikalnym charakterze dla tej części miasta. Stwarza również możliwość stworzenia „zielonej infrastruktury” dla Bronowic i sąsiednich Azorów, które również pozbawione są parków, deptaków i wszelkiego rodzaju miejsc, w których mogliby spacerować i wypoczywać mieszkańcy. Należy również zwrócić uwagę na fakt, iż proponowana zabudowa części zieleni fortecznej, spotkała się z ogromnym sprzeciwem zarówno mieszkańców, jak i władz dzielnicy oraz organizacji działających w tej części miasta. Podejmowano różnego rodzaju działania na rzecz ochrony tego unikatowego terenu, poprzez zgłaszanie uwag do m.p.z.p., roznoszenie ulotek wyrażających sprzeciw i informujących o planach zabudowy terenów fortu, prowadzone od lat działania na rzecz ochrony tego terenu przez m.in. Obywatelski Kraków w projekcie „zielone Bronowice”, który stanowi, iż „Inicjatywa Zielone Bronowice to wyraz protestu mieszkańców wobec krótkowzroczności władz miasta. Od lat naukowcy alarmują – jakość krakowskiego powietrza ulega drastycznemu pogorszeniu. W rankingu polskich metropolii Kraków zajmuje pierwsze miejsce na liście najbardziej zanieczyszczonych miast. Tymczasem Komisja Planowania Przestrzennego i Ochrony Środowiska pozostaje na te opinie głucha. Promuje chaotyczną, wysoką i gęstą zabudowę, likwidując korytarze powietrzne oraz tereny zielone.”. Jak mówi w jednym z wywiadów dr inż. Krzysztof Wielgus – architekt krajobrazu, pracownik naukowy Politechniki Krakowskiej – „Tutaj kiedyś były prezentacje Teatru STU. Wróćmy do tego. Wyobraźmy sobie, że na tym placyku stawiając trybuny da się zmieścić kilka tysięcy osób. Na koncercie. Przedstawieniu. To jest też klucz do turystyki kulturowej. Jeszcze kilka lat temu w Europie najlepiej zarabiało się na turystyce oznaczonej przez Anglików trzema literami SSS. Sun, sand, sleep. Lub sun, ski, sleep. Czyli katowaniu jednej plaży i jednego stoku. Teraz to jest EEE: education, entertainment, excitation. Szukanie czegoś ciekawego.”

f skwer przy kościele Misjonarzy – od strony ulicy Kijowskiej.Nie podzielamy poglądu wyrażonego w rozstrzygnięcie uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzającego, że W dotychczas obowiązującym w gminie Studium wymieniona w uwadze działka była wskazana jako przeznaczona do zabudowy. Nie można więc, w nowych dokumentach planistycznych odbierać jej przymiotu terenów inwestycyjnych, bez zaistnienia odpowiednich przesłanek merytorycznych i prawnych (np. bez ustanowienia na nich form zieleni prawnie chronionych).” Przedmiotowy obszaru nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie ma żadnych przeszkód prawnych, aby zmienić przeznaczenie obszaru w stosunku do zapisów obecnego studium, nie wiąże się to również z odszkodowaniem, ponieważ studium jak wielokrotnie wskazywały wyroki sądów administracyjnych, nie jest aktem prawa miejscowego i nie upoważnia do zabudowy.
g Park św. Wincentego a Paulo (zredukowany w projekcie studium o część wzdłuż ul. Piastowskiej) Obr. 4 Krowodrza – działki nr 393/2, 382/21, 382/4, 382/27, 394, 395/1, 395/2, 396, 382/7, 382/8
h Skwerek im. Mariana Eilego (działka numer 489/25 obr.5, Grzegórzki Północ, dzielnica II Grzegórzki) przy Rondzie Mogilskim, naprzeciw sądów, oddzielający teren zabudowany od ul. Powstania Warszawskiego.
i Zadrzewione działki z potokiem Młynówka w okolicy ul. Młyńskiej Bocznej należy zachować, jako obszar zieleni. Teren posiada cenne walory przyrodnicze i jest wykazany w Mapie roślinności rzeczywistej Krakowa, jako teren zieleni urządzonej. Teren ten charakteryzuje występowanie dobrze zachowanego kompleksu roślinności wysokiej, o charakterze naturalnym, ukształtowanego wzdłuż dawnego koryta potoku Młynówki i wokół stawu ogrodowego. Na terenie tym występują zadrzewienia (lipy, dęby, buki) istotne dla różnorodności środowiska miejskiego w postaci roślinności według dawnych założeń parkowo-ogrodowych (obiekty dziedzictwa kultury wskazane do ochrony konserwatorskiej, pomnik przyrody) XX Pijarów oraz roślinność wysoka towarzysząca wodom powierzchniowym dawnego stawu i koryta Młynówki. Roślinność ta pełni funkcje ekologiczne i izolacyjne. Ukształtowana jest w formie klina wchodzącego w obszar zwartej zabudowy i powiązana jest naturalnie z terenami otwartymi na wschód od ul. Akacjowej. Stanowi korytarz wymiany i wnikania mas powietrza z obszarów otwartych w głąb zabudowy blokowej osiedla Olsza II. Jest siedliskiem wielu zwierząt, w tym objętych ochroną gatunkową. Dopuszczenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (MW) spowoduje likwidację terenu zielonego znajdującego się na tej działce ze wszystkimi negatywnymi skutkami dla przyrody, ochrony środowiska, klimatu i mieszkańców Krakowa.
j Działki nr 318, 321, 322, 326, 327, 328 obr. 27 Krowodrza położone w rejonie ul. Górka Narodowa w Krakowie (w projekcie studium MW). Teren położony jest w korytarzu przewietrzania miasta Krakowa, charakteryzuje się wysokimi walorami widokowymi, (co zostało uwzględnione w planie miejscowym Górka Narodowa-Zachód) i rekreacyjnymi dla mieszkańców miasta. Działki są niekorzystnie ukształtowane pod względem geologicznym, co powoduje ich wątpliwą przydatność, jako teren do zainwestowania.
k obszar działek 39, 38, 37, 36, 35, 34, 33/1, 32/4, 32/3, 32/4, 31/1, 30/3, 30/4, 29, 28, 27/2, 27/3, 27/4, 26/2, (26/3), 25/1, 24/1, 23/1, 22/1, 21/1, 457, 20, 19/1, 18/1, 17/1, 16/1, 15/3, 15/1, 14, 13, 12, 11, 10/1, 9/1, 8, 7/2, (7/1) położonych przy ul. Wojciecha Halczyna dzielnica VI Bronowice.
Należy zmienić kierunek zagospodarowania obszaru składającego się z działek położonych wzdłuż całej długości ul. Wojciech Halczyna, dzielnica VI Bronowice, z proponowanego „MNW” (tereny zabudowy mieszkaniowej jedno i wielorodzinnej) na „MN” (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej).
Obszar wzdłuż ul. Wojciecha Halczyna, w całości zabudowany jest domami jednorodzinnymi (MN), z których prawie każdy posiada zagospodarowane ogrody przydomowe, z dużą ilością drzewostanu, który jest niezbędny dla miasta Krakowa, w celu poprawy jakości powietrza. Dopuszczenie w planie zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru budownictwa nie tylko jednorodzinnego, ale również wielorodzinnego, w najbliższych latach, a w przyszłości na pewno, doprowadzi do wykupu działek przez developerów wzdłuż ul. Halczyna, zdewastowania flory i przekształcenia budownictwa jednorodzinnego w wielorodzinne, przez wzgląd na duże zainteresowanie mieszkaniami w tym rejonie miasta. Dla potwierdzenia w/w tezy, w ocenie dzielnic, sporządzonej do projektu zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, ujętych w części tekstowej projektu w Tomie I – uwarunkowania – na stronie 31 stwierdza się, iż „obszar dzielnicy poddawany jest intensywnej presji deweloperów mieszkaniowych. Nowe inwestycje nadmiernie obciążają istniejącą infrastrukturę drogową, są zbyt często obce skalą w stosunku do istniejącej zabudowy.”. Zważywszy na taką ocenę uwarunkowań dzielnicy, a w szczególności nadmiernemu przeciążeniu infrastruktury, które jest bardzo odczuwalne na ul. Rydla i ul. Głowackiego, pomiędzy którymi znajduje się ul. Halczyna, należy stwierdzić, iż zwiększenie ilości pojazdów mechanicznych, co związane jest z możliwością budowy nowych budynków wielorodzinnych po zmianie warunków zabudowy z „MN” na „MNW”, miałoby katastrofalne skutki dla infrastruktury tej części dzielnicy, która już dzisiaj jest mocno przeciążona. Również poruszona tu kwestia zabudowy „MNW” – jedno i wielorodzinnej nasuwa wiele przeciwwskazań, ponieważ nowe inwestycje nastawione są na zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, a co za tym idzie, na budowę dużych kompleksów mieszkaniowych w celu maksymalnego wykorzystania ograniczonej przestrzeni, co powoduje ogromną ingerencję w okoliczny krajobraz, zniszczenie pozostałych zasobów przyrodniczych okolicy, a także zwiększenie zanieczyszczenia miasta, poprzez zmniejszenie naturalnego przepływu powietrza, który blokuje wysokie budownictwo. Działania te, są sprzeczne z podejmowanymi inicjatywami na rzecz poprawy jakości powietrza w Krakowie, który według najnowszego rankingu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska, jest najbardziej zanieczyszczonym miastem w Polsce i zajmuje 3 miejsce w Europie. Wyniki te są zatrważające, a działania miasta podjęte poprzez przedstawioną zmianę planu zagospodarowania przestrzennego miasta, nie tylko nie gwarantują ochrony niewielkich przestrzeni zieli tak niezbędnych dla miasta, ale prowadzą do znacznego pogłębienia problemu przepływu powietrza i wywiewania zanieczyszczeń powietrza z pomiędzy zabudowy. Zważywszy na fakt, że Kraków jest najbardziej zanieczyszczonym miastem Polski, a także jednym z najbardziej zanieczyszczonych w Europie, stałe powiększanie przestrzeni na której możliwa jest zabudowa wielorodzinna, a więc zabudowa wielopiętrowa, w konsekwencji powoduje dalej idące zwiększenie zanieczyszczenia miasta i narusza art.68 pkt.4 Konstytucji RP. Zmiany zaproponowane w projekcie Studium planu zagospodarowania przestrzennego miasta Krakowa, naruszają również art.74 pkt.1 i 2 Konstytucji RP, który gwarantuje obywatelom prowadzenie przez władzę publiczną polityki zapewniającej bezpieczeństwo ekologiczne współczesnemu i przyszłym pokoleniom, a ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych, natomiast zaproponowane zmiany dotyczące w/w obszaru, stanowią pogwałcenie przedstawionych praw i wolności konstytucyjnych, których za wszelką cenę nie tylko powinna, ale musi bronić władza państwowa i samorządowa.
Co więcej, przeznaczenie obszaru wzdłuż ul. Halczyna pod zabudowę „MNW” (jedno i wielorodzinna) leży w sprzeczności z oznaczeniem tego obszaru w strukturze funkcjonalnej zagospodarowania przestrzennego przedstawionych w Rys.2, na którym to cały w/w obszar oznaczony jest jako „tereny budownictwa jednorodzinnego”, nie zaś „MNW” jak proponuje nowy projekt.
W związku z powyższym, zmiana zagospodarowania przestrzennego tego obszaru z zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (MN) na zabudowę mieszkaniową jedno i wielorodzinną (MNW) jest nie tylko bezzasadna, ale przede wszystkim sprzeczna z interesem społecznym mieszkańców dzielnicy, a zwłaszcza obszarów objętych uwagami oraz obszarów przyległych, a także narusza podstawowe prawa i wolności zagwarantowane obywatelom przez Konstytucję RP.
20 Obszar pomiędzy ul Hoborskiego, Żelazowskiego i Krzemieniecką (należy zachować przeznaczenie takie jak w obecnym studium, a nie wprowadzać nowych terenów zabudowy).
21 Nie powinno się uwzględniać, jako powierzchni biologicznie czynnej, zieleni projektowanej na dachach, tarasach i ścianach budynków a zwłaszcza należy wykluczyć ten zapis na terenie parku krajobrazowego, jego otuliny oraz strefy kształtowania systemu przyrodniczego. Jako teren zieleni powinien być klasyfikowany wyłącznie teren na gruncie.W świetle obowiązujących przepisów prawnych rozporządzenie, w sprawie warunków technicznych, jakim muszą odpowiadać budynki i ich usytuowanie wprowadza do polskiego porządku prawnego definicję terenu biologicznie czynnego, ale to nie oznacza, że w studium, a następnie w miejscowym planie zagospodarowania, należy stosować taką samą definicję. Można, więc (a w praktyce stosuje się) inne definicje. Nie ma więc przeszkód, żeby zdefiniować teren biologicznie czynny w planie miejscowym np. w ten sposób, że jako teren biologicznie czynny nie uznaje się dachów i tarasów. Przepisy w/w rozporządzenia mają pełnić funkcję ochronną, a przedmiotem tej ochrony jest przede wszystkim zdrowie i bezpieczeństwo mieszkańców/użytkowników obiektów budowlanych. Nic więc nie stoi na przeszkodzie, aby zwiększyć poziom tej ochrony, nie można go natomiast obniżyć. Dlatego nie widzimy przeszkód, żeby pozostawić zapisy z obecnie obowiązującego studium.
22 Nieodzowne jest wprowadzenie odrębnej kategorii planistycznej dla ogrodów działkowych, w szczególności dla tych o wieloletniej historii celem zabezpieczenia ich obecnej funkcji. Włączenie ogrodów działkowych do kategorii ZU nie zabezpiecza ich funkcji ogrodów działkowych.
23 Zachowane powinny być również ogrody działkowe:
a Kolejarz (jednostka 25 Prądnik Czerwony) (w studium zaznaczone jako tereny U)
b Nowalijka II (jednostka 57 Grębałów-Lubocza) (w studium zaznaczone jako tereny MNW)
c Budowlanka – ul. G. Morcinka działki nr  152, 153, 154, 155, 156, 158/1, 159/1, 160/6., 478/1 obręb nr 3,3, jednostka ewidencyjna Nowa Huta. Tereny działek powinny zostać zachowane, a trasa S-7 poprowadzona innym torem.
24 Ze względu na niski współczynnik lasów – Kraków ma w całej Polsce najmniej lasów w porównaniu z innymi dużymi miastami (lasy w Krakowie zajmują jedynie 4,38 % powierzchni Krakowa), niedopuszczalne przeznaczanie terenów o charakterze leśnym na cele budowlane np. Polana ŻywieckaNależy zachować tereny o charakterze leśnym i oznaczyć je w Studium jako odrębną kategorię planistyczną ZL (zieleń leśna).
25 Konieczna jest korekta (w porozumieniu z przyrodnikami) wyznaczonych terenów dopuszczonych do zalesień, w celu niedopuszczenia do zalesienia cennych przyrodniczo terenów łąkowych.
26 Ze względu na zagrożenie funkcji układu przewietrzania miasta i regeneracji powietrza poprzez zabudowę korytarzy przewietrzania miasta konieczne jest zachowanie wyznaczonych przez naukowców korytarzy przewietrzania miasta, wolnych od jakiejkolwiek zabudowy. W rozdziale II.5.6 wprowadzenie zapisów wyłączających z możliwości nowej (w stosunku do aktualnego studium) zabudowy obszarów: Dolina Prądnika, Dolina Wilgi, Dolina Serafy z „Malinówką, Obniżenie Toń, Obniżenie Pychowickie. Zapisy o zakazie lokalizacji zabudowy wysokiej, orientowaniu budynków dłuższą osią wzdłuż osi doliny nie zabezpieczają w wystarczającym stopniu drożności korytarzy aeorosanitarnych Krakowa
27 Jednostka 43 -Tonie,

a) Ze względu na zagrożenie funkcji układu przewietrzania miasta i regeneracji powietrza oraz konieczność ochrony terenów łąkowych należy zrezygnować z wprowadzania obszarów nowej (w stosunku do aktualnego studium) zabudowy MN na obszarze Łąk w Toniach (jednostka 43). Żądania właścicieli nieruchomości, którzy wnosili o przeznaczenie działek będących ich własnością na tereny zabudowy mieszkaniowej nie są wystarczającą przesłanką do wprowadzania w studium zmian będących w sprzeczności z interesem społecznym (zachowania drożności korytarza przewietrzania miasta i ochrony przyrody).b) Zachowanie całości terenów Parku Rzecznego w Toniach zgodnie z opracowaniem dr. Walaszac) Wyznaczenie naturalnej granicy zabudowy na ul. Skotnica pozostawiając część zachodnią w obszarze Parku Rzecznego celem zachowania  punktów, osi i ciągów  widokowych uwzględnionych do ochrony w K2 – Środowisko kulturowe

d) Zakaz zabudowy wielorodzinnej rejonie Fortu Syberia w Toniach jako sprzecznych z ideą ochrony tego zabytku oraz z charakterem osiedla Tonie.

e) Poszerzenie korytarzy ekologicznych w rej. północnej obwodnicy celem zachowania głównego korytarza migracji zwierząt. Nie uwzględniono w studium m. in. obszaru już zagospodarowanego stacją energetyczną ( dz. 2/7 obr.33) , która w rzeczywistości zamyka  korytarz.

28 Należy zrezygnować z dopuszczenia budowy w Krakowie nowych wysokich budynków (powyżej 30 m) ze względów krajobrazowych oraz zagrożenia dla przewietrzania Krakowa. Postulat ten nie oznacza jednak dopuszczenia w całym obszarze Krakowa budynków tej wysokości, wysokość nowej zabudowy powinna być dostosowana do istniejącej zabudowy, zgodnie z zasadą utrzymania ładu przestrzennego,
29 Postulujemy ograniczenie wysokości nowej zabudowy/nadbudowy do 30 m dla budynków o funkcji komercyjnej oraz 20 m dla budynków o funkcji mieszkalnej, a w przypadku terenów o charakterze kulturowym i widokowym dostosowanie się do średniej wysokości istniejącej zabudowy (np. Al. Focha).
30 Konieczne jest uwzględnienie w mapie korytarzy przewietrzania miasta niezabudowanych wzgórz, w tym obszaru Krzemionek,
31 W rozdziale II.5.2 należy uzupełnić zapis: „w granicach administracyjnych miasta zabroniona jest budowa zakładów stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, a w szczególności zagrożenie wystąpienia poważnych awarii. Budowa lub rozbudowa takich zakładów jest dopuszczalna pod warunkiem, że doprowadzi ona do ograniczenia zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wystąpienia poważnych awarii” o zapis „wyłącznie w przypadku wyznaczenia takiego obszaru w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego”
32 W rozdziale II.5.6 brak jest informacji o konieczności osiągnięcia dobrego stanu wód do roku 2015 lub 2021 (derogacja) W „Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Wisły” (2011) stan wód powierzchniowych na terenie Krakowa oceniono, jako zły. W przypadku niektórych z tych części stwierdzono, że istnieje ryzyko nieosiągnięci wynikających z Ramowej Dyrektywy Wodnej celów środowiskowych do roku 2015 i dlatego określono dla nich derogacje (odstępstwa od obowiązku osiągnięcia celów środowiskowych do roku 2021). Dla siedmiu cieków wodnych na terenie Krakowa nie określono derogacji, a zatem wymagane jest osiągnięcie dla nich stanu dobrego do 31.12.2015. Dla czterech określono derogację czasową, wskazując termin uzyskania dobrego stanu wód na rok 2021. Ramowa Dyrektywa Wodnej jest nadrzędnym dokumentem określającym wymogi i standardy w dziedzinie polityki wodnej Unii Europejskiej. Głównym celem RDW jest osiągnięcie do roku 2015 dobrego stanu ekologicznego i chemicznego w wodach powierzchniowych i dobrego stanu chemicznego i ilościowego w wodach podziemnych, chyba, że ze względu na ważne aspekty ekonomiczne lub społeczne jest to niemożliwe. W przypadku wód powierzchniowych wyznaczonych, jako silnie zmienione lub sztuczne części wód celem jest osiągnięcie dobrego potencjału ekologicznego i dobrego stanu chemicznego. Dla osiągnięcia dobrego stanu ekologicznego niezbędne jest zaprzestanie regulacji cieków wodnych i usuwanie drzew w dolinach rzecznych. Doliny wszystkich rzeki i potoków powinny podlegać szczególnej ochronie. Należy w ich otoczeniu pozostawić naturalną roślinność. Dopuszczalne jest przeprowadzenie ścieżek spacerowych i rowerowych w miejscach uzgodnionych z przyrodnikami. W szczególności należy usunąć zapis o możliwości regulacji cieków.
33 Należy wprowadzić zakaz realizacji nowej zabudowy wzdłuż brzegów zbiorników Bagry i Stawu Płaszowskiego, a w obszarze pomiędzy tymi akwenami konieczne jest zachowanie pozostałości połączeń ekologicznych (a nawet odtworzenie korytarza ekologicznego), natomiast niedopuszczalna jest dalsza zabudowa, rozbudowa i nadbudowa istniejących obiektów.W szczególności dla jednostki urbanistycznej nr 13 należy przywrócić zapisy obowiązującego od niedawna MPZP Płaszowska-Krzywda – działki nr 322/45, 292/3, 294 w projekcie zmiany studium zostały oznaczone jako MW, podczas gdy w planie mają kwalifikacje ZP3. Mieszkańcy wnosili wiele uwag do projektu planu Płaszowska-Krzywda mających na celu zachowanie terenów zielonych, które zostały w planie uwzględnione. Dlatego niezrozumiałym są sprzeczne z planem zapisy procedowanego studium.Należy zrezygnować z budowy ul. Kaplickiego ze względu na przerwanie połączenia ekologicznego pomiędzy Stawem Płaszowskim a Bagrami. Nie do zaakceptowania jest przeświadczenie autorów projektu, że zaplanowany przez nich element drogowy jest ważniejszy od zachowania terenów zieleni i korytarzy ekologicznych.
34 Należy zachować jako obszary ZU – wydzielenia zaznaczonych w Mapie roślinności rzeczywistej Krakowa 58_2210 i 58_2211 przy ul.Traugutta/ul. Dąbrowskiego/linii kolejowej.
35 Obszar objęty obecnie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego “Rybitwy-Północ”. Zapisy projektu studium są w znacznej części odmienne od przyjętych w planie.Przyjęty uchwałą Rady Miasta Krakowa z dn. 14 września 2011 r. plan zagospodarowania przestrzennego po wejściu w życie proponowanego studium straci ważność jako niezgodny ze studium. Zmarnowane zostaną pieniądze i czas przeznaczone na przygotowanie obecnego planu zagospodarowania przestrzennego.Wnosimy o dostosowanie zapisów studium do zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego “Rybitwy-Północ”.Nie podzielamy poglądu wyrażonego w rozstrzygnięcie uwagi złożonej podczas pierwszego wyłożenia projektu zmiany Studium stwierdzającego, że „Zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 34 ust. 1) tylko wejście w życie planu miejscowego powoduje utratę mocy obowiązującej innych planów zagospodarowania odnoszących się do objętego nowym planem terenu. Dlatego po uchwaleniu i wejściu w życie zmiany Studium, żaden plan miejscowy nie przestanie obowiązywać, chyba, że zostanie zastąpiony nowym.” Interpretacja taka, a zwłaszcza powołanie się w tym przypadku na zapis art. 34. Ust. 1 ustawy jest błędne

Konieczne jest utrzymanie, jako terenu zielonego pasa wzdłuż rowu melioracyjnego biegnącego równolegle do ul Rybitwy, teren ten w MPZP Rybitwy-Północ oznaczony jest Z7,Z8,Z9,Z11,Z12,Z13,Z14,Z15 dochodzi do Z1 i do Wisły jest również zaznaczony, jako teren zielony w obowiązującym studium. Jest to teren najniżej położony w okolicy i istnienie rowu wraz z terenem zielonym wokół niego to podstawa dla poczucia bezpieczeństwa p.powodziowego dla mieszkańców.

36 Nie należy zmieniać przeznaczenia obszaru na północ od ul. Geologów (w przygotowywanym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego „Soboniowice” wyznaczony, jako Z i ZL). Zapisy projektu studium są odmienne od przyjętych w planie – w miejsce terenów zieleni wyznaczono tereny MN. Przygotowany (stan po rozpatrzeniu uwag) plan zagospodarowania przestrzennego po wejściu w życie proponowanego studium straci ważność, jako niezgodny ze studium. Zmarnowane zostaną pieniądze i czas przeznaczone na przygotowanie obecnego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnosimy o dostosowanie zapisów studium do zapisów projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Żądania właścicieli nieruchomości, którzy wnosili o przeznaczenie działek będących ich własnością na tereny zabudowy mieszkaniowej nie są wystarczającą przesłanką do wprowadzania w studium zmian będących w sprzeczności z interesem społecznym (ochrona terenów zieleni, dopuszczenie  zabudowy na terenach osuwisk, urwisk i terenów podmokłych)
37 Wśród zabudowy mieszkaniowej wzdłuż Wisły należy wprowadzić zakaz wprowadzania nowych budynków oraz rozbudowy i nadbudowy istniejących. W szczególności dotyczy to obszarów:
a MN na północ od Góry Grodzisko (ok. ul. Walgierza Wdałego, Heligundy), (nowe tereny zabudowy). Żądania właścicieli nieruchomości, którzy wnosili o przeznaczenie działek będących ich własnością na tereny zabudowy mieszkaniowej nie są wystarczającą przesłanką do wprowadzania w studium zmian będących w sprzeczności z interesem społecznym (ochrony przed powodzią i ochrony przyrody),
b MNW pomiędzy ul. Surzyckiego a wałem przeciwpowodziowym Wisły, (nowe tereny zabudowy). Żądania właścicieli nieruchomości, którzy wnosili o przeznaczenie działek będących ich własnością na tereny zabudowy mieszkaniowej nie są wystarczającą przesłanką do wprowadzania w studium zmian będących w sprzeczności z interesem społecznym (ochrony przed powodzią i ochrony przyrody),
c poszerzenia obszarów zabudowy MN pomiędzy ul. Praską a doliną Wisły
d Obszaru MNW pomiędzy ul. Dymarek a wałem przeciwpowodziowym i starorzeczem Wisły
e W obszarze Koło Tynieckie, ze względu na wartości przyrodnicze oraz zagrożenie powodziowe (systematyczne podtopienia podczas wysokiego poziomu wody w Wiśle) nie należy dopuszczać do powstawania nowej zabudowy, a wręcz należy czynić starania o wykup/wymianę terenów w celu urządzenia polderu. Żądania właścicieli nieruchomości, którzy wnosili o przeznaczenie działek będących ich własnością na tereny zabudowy mieszkaniowej nie są wystarczającą przesłanką do wprowadzania w studium zmian będących w sprzeczności z interesem społecznym (ochrony przed powodzią i ochrony przyrody).
38 Należy zrezygnować z wyznaczenia – kosztem zieleni – nowych obszarów zabudowy wokół Parku Lotników Polskich: UM przy ul. Lema oraz U przy al. Pokoju/ul. Nowohucka, w  tym:a) Rezygnacja z wyznaczania nowych terenów inwestycyjnych po północnej stronie al Pokoju, oraz wschodniej stronie ul. Lema, na gruntach będących częścią Parku Lotników Polskich, oraz przyległych do niego terenach zielonych oznaczonych w studium 2003 jako ZP, a następnie włączenie ich w obręb parku.b)Rezygnacja z wyznaczania nowych terenów inwestycyjnych po zachodniej stronie ul Lema, oraz przekształcenie ich w tereny zieleni urządzonej.Kraków na tle innych dużych miast Polski, oraz większości miast Europy zachodniej cierpi na deficyt zielonych terenów rekreacyjnych, zwłaszcza tych o dużej powierzchni. Zaproponowana wersja studium będzie oznaczała okrojenie ogólnodostępnego obszaru zieleni do ok 35ha, który w dodatku otoczony będzie wysoką zabudową.

Dokumenty planistyczne(Plan Ogólny 1988, 1993, 1994, Studium 2003) tworzone od ponad ćwierćwiecza zakładają w omawianym miejscu utworzenie obszaru zieleni publicznej o powierzchni co najmniej 63 hektarów.

W odniesieniu do argumentacji miasta przedstawionej w rozpatrzeniu uwag mieszkańców do wersji studium z 2013, należy zauważyć, że każdy park, lub inny teren zieleni znajdujący się w centrum miasta z założenia posiada pełny dostęp do sieci infrastruktury technicznej i komunikacyjnej, zatem nie może być to argumentem za przekształceniem tego obszaru na tereny inwestycyjne.

Kraków boryka się z problemem smogu, dlatego propozycja zmniejszenia powierzchni terenów zielonych w centrum miasta, które w dodatku są mocno zadrzewione, o ponad dwadzieścia hektarów wydaje się skandaliczna.nowych terenów inwestycyjnych po zachodniej stronie ul Lema, oraz przekształcenie ich w tereny zieleni urządzonej.W uzasadnieniu:
Kraków na tle innych dużych miast Polski, oraz większości miast Europy zachodniej cierpi na deficyt zielonych terenów rekreacyjnych, zwłaszcza tych o dużej powierzchni. Zaproponowana wersja studium będzie oznaczała okrojenie ogólnodostępnego obszaru zieleni do ok 35ha, który w dodatku otoczony będzie wysoką zabudową.
Dokumenty planistyczne(Plan Ogólny 1988, 1993, 1994, Studium 2003) tworzone od ponad ćwierćwiecza zakładają w omawianym miejscu utworzenie obszaru zieleni publicznej o powierzchni co najmniej 63 hektarów.
W odniesieniu do argumentacji miasta przedstawionej w rozpatrzeniu uwag mieszkańców do wersji studium z 2013, należy zauważyć, że każdy park, lub inny teren zieleni znajdujący się w centrum miasta z założenia posiada pełny dostęp do sieci infrastruktury technicznej i komunikacyjnej, zatem nie może być to argumentem za przekształceniem tego obszaru na tereny inwestycyjne.
Kraków boryka się z problemem smogu, dlatego propozycja zmniejszenia powierzchni terenów zielonych w centrum miasta, które w dodatku są mocno zadrzewione, o ponad dwadzieścia hektarów wydaje się skandaliczna.nowych terenów inwestycyjnych po zachodniej stronie ul Lema, oraz przekształcenie ich w tereny zieleni urządzonej.W uzasadnieniu:
Kraków na tle innych dużych miast Polski, oraz większości miast Europy zachodniej cierpi na deficyt zielonych terenów rekreacyjnych, zwłaszcza tych o dużej powierzchni. Zaproponowana wersja studium będzie oznaczała okrojenie ogólnodostępnego obszaru zieleni do ok 35ha, który w dodatku otoczony będzie wysoką zabudową.
Dokumenty planistyczne(Plan Ogólny 1988, 1993, 1994, Studium 2003) tworzone od ponad ćwierćwiecza zakładają w omawianym miejscu utworzenie obszaru zieleni publicznej o powierzchni co najmniej 63 hektarów.

Kraków boryka się z problemem smogu, dlatego propozycja zmniejszenia powierzchni terenów zielonych w centrum miasta, które w dodatku są mocno zadrzewione, o ponad dwadzieścia hektarów wydaje się skandaliczna.

39 Należy zrezygnować z wyznaczenia nowych obszarów zabudowy MN oraz U przy ul. Winnickiej – teren parku krajobrazowego, sąsiedztwo obszaru Natura 2000, korytarz ekologiczny (nowa zabudowa w stosunku do projektu podlegającego pierwszemu wyłożeniu)
40 Należy zrezygnować z wyznaczenia nowych obszarów zabudowy MN w jednostce 44 przy ul. Górka Narodowa
41 Należy zrezygnować z wyznaczenia nowych obszarów zabudowy MN na terenie korytarza ekologicznego pomiędzy łąkami Nowohuckimi a Laskiem Łęgowskim i Doliną Wisły – okol. Ul. Odmętowa, Zapusta (nowa zabudowa w stosunku do projektu podlegającego pierwszemu wyłożeniu)
42 Jednostka urbanistyczna nr 47. Teren ZR, (wg MPZP -Mogiła teren 5ZP3); obręb 58: działka nie gminna 325, działki prywatne: 72/3, 270/39, 270/38, 290/37, 270/15, działki skarbu państwa 270/35 i 270/34:Przesunąć na wschód tak, aby zachodnia granica tego pasa pokryła się ze wschodnimi granicami sąsiednich terenów zabudowy, w ten sposób, powstałyby pas, w przyszłości w zmienionym MPZP -Mogiła, który stanowiłby korytarz ekologiczny, jako teren ZR o szerokości 50 m.
43 Jednostka urbanistyczna nr 47. Teren ZR, (wg MPZP -Mogiła 4ZP3): obręb 58: działka gminna 29/19, działki prywatne: 30/15, 31/18, 31/19, 32/4, 33/21, 33/20:Lokalizację obecną pozostawić. Ustanowić teren ZR, jako kontynuację korytarz ekologicznego.Cały tereny pomiędzy Ogrodami Działkowymi a os. Na Lesisku i aż do ul. L. Podbipięty, przekształcić w teren ZR, kosztem terenów MN.

Teren ten nie nadaje się do zabudowy. Przyszli inwestorzy będą mieli ogromne kłopoty z napływającą z Łąk Nowohuckich i z Wisły wodą gruntową. Natomiast zainwestowanie tego terenu doprowadzi do skokowego obniżenia poziomu wód gruntowych, co poskutkuje odpływem wód z Łąk Nowohuckich. Łąki są już stale zagrożone przesuszeniem, co grozi ich zestepowieniem. Potwierdza to prof. E. Dubiel w swej Ocenie Roślinności na Łąkach z 2009 r.

Sytuację pogorszy budowa pompowni w Łęgu. Spowoduje ona, że poziom wód gruntowych w okresach wysokich stanów w Wiśle będzie stale utrzymywany na jednolitym niskim poziomie a to odbije się na stanie Laseku Łęgowskiego. Lasek ten jest lasem łęgowym i wymaga wiosną wysokich stanów wód.

44 Jednostka urbanistyczna nr 47. Teren MN, (wg MPZP -Mogiła 4MU1.2), Obrąb 58: Działki prywatne: 72/3, 72/4, 315/1, 70/7, 70/5:Stronę zachodnią, niezainwestowaną, przekształcić na teren ZR. Zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna na końcu przepływu wód gruntowych od Łąk Nowohuckich do rzeki Wisły, tuż przy wale przeciwpowodziowym, jest niegospodarnością, narażaniem ludzi na skutki wysokich stanów wód, i zatraceniem prawdziwego potencjału tego terenu.Wykorzystanie jego, jako terenu ZR byłoby współpracą z przyrodą, a nie jej ujarzmianiem. Praktycznie stanowiłby on bramę do korytarza ekologicznego dla Łąk Nowohuckich.
45 Jednostka urbanistyczna nr 56. Tereny pomiędzy Laskiem Mogilskim a Dłubnią pozostawić jak w poprzedniej wersji Studium, jako teren ZR. Teren ten jest podmokły, mało przydatny dla zabudowy. Wraz z Laskiem Mogilskim i międzywałem Dłubni stworzyłby wartościowy silny kompleks przyrodniczy wpisujący się w pas żywej przyrody wzdłuż rzeki Wisły.Włączenie go do terenów inwestycyjnych spowoduje zmniejszenie podaży wód opadowych do gruntu. Dodatkowe drenowanie gruntu, co nastąpi pod naciskiem inwestorów, i uruchomienie przepompowni „Mogła”, wywoła tendencję obniżenia wód gruntowych w całym rejonie. Woda z Wisły i Dłubni, nawet przy niskich stanach, będzie przenikała na teren drenowany. Wyniknie z tego stała i kosztowna walka z prawami przyrody. Dodatkowym ujemnym skutkiem tej ingerencji człowieka w system naturalny będzie zagrożenia wegetacji pobliskiego Lasku Mogilskiego, ostoi wartościowych wiązów. Z obecnego rzadkiego już w Polsce lasu łęgowego przeobrazi się w las grądowy.

Według profesora Eugeniusz Dubiela Lasek Mogilski już jest zagrażamy przesuszeniem. Lasy łęgowe wręcz potrzebują okresowego zlewania.

Lasek Mogilski jest reliktem dawnej podmokłej puszczy, który zamiast do końca zniszczyć, powinien być odtworzony na przedmiotowym terenie.

46 Jednostka urbanistyczna nr 62. Obecnie omawiane miejsce w Studium wygląda na zwykłą inwentaryzację a nie próbę porządkowania planistycznego:Teren ZU na zapleczu dworu w Branicach, przekształcić w prostokąt kosztem terenu ZR na zachodzie i kosztem terenu MN na wschodzie, oraz przedłużyć go do terenu W -Stawy Przylasek Rusiecki. W ten sposób park dworski w miarą przybliżania się do terenu W mógłby przechodzić w naturalny las a teren W, stałby się stawem w lesie. Jest to naturalna kompozycja.Ten sam teren MN powiększyć na wschód kosztem terenu ZR wzdłuż osi łączącej ulicę gen. M. Karaszewicza Tokarzewskiego i ulicę E. Szymańskiego.W ten sposób powstaną praktyczne i silne tereny, łatwe do zarządzanie i gospodarowania.
47 Należy zrezygnować z wyznaczenia nowych (w stosunku do projektu podlegającego pierwszemu wyłożeniu) obszarów zabudowy MN w okol. Przylasku Rusieckiego – ul. Rzepakowej.
48 Wnioski związane są z koniecznością zapisania terenom nimi objętymi przeznaczenia zgodnego z obecnym lub planowanym ich zagospodarowaniem lub zapisami projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego czy wnioskami zgłoszonymi przez Radę Dzielnicy XIV:
a zmienić przeznaczenie terenu leżącego na zachód od ulicy Sierpowej i na południe od al. Pokoju (działki 48/3, 48/1, 304/7, 128 obręb 53 Nowa Huta )  z usługowego U na teren Zieleni Nieurządzonej ZN zgodnie z terenem gminnym oddanym do użytkowania Związku Działkowców,
b  przeznaczyć obszar, obejmujący działki nr: 158/30,158/31,158/32,158/33, 158, 158/34,158/35,158/36,158/37,158/38,158/40,158/41,158/42, 157/237, 157/238, 157/240, 157/241, 157/242, 157/260, 157/261, 157/237, 157/238, 157/240, 157/241, 157/242, 157/260, 157/261, 157/262, 157/263, 157/289, 157/290, 157/291, 157/292, 157/293, 157/294, 157/295, 157/296, 157/297, 157/298, 157/233, 157/234, 157/235, 157/236, 158/28, 158/29 obręb 7 Nowa Huta, na teren Zieleni Urządzonej ZU
c  przeznaczyć teren przed Szkołą Podstawową nr 155 na działce 170/3 obręb 7 Nowa Huta na teren Zieleni Urządzonej ZU (zgodnie z obowiązującym MPZP Czyżyny Pas Startowy).
d uwzględnić jako ZU (z przeznaczeniem na sport i rekreację) dwóch istniejących obiektów sportowych znajdujących się pomiędzy ulicami Kamionka i Centralną
e uwzględnić planowaną budowę boiska wielofunkcyjnego oraz ogródka jordanowskiego na terenie obejmującym działki numer 102/3,102/4,102/8,102/9,102/10, 102/12/250,102,12 obręb 54 Nowa Huta.
f uwzględnić planowaną budowę boiska wielofunkcyjnego oraz ogródka jordanowskiego na terenie obejmującym działki numer 102/3,102/4,102/8,102/9,102/10, 102/12/250,102,12 obręb 54 Nowa Huta.
g zmianę przeznaczenia terenu działek 255, 256, 257, 258, 259, 260, 261 obręb 49 Nowa Huta na teren Zieleni Urządzonej ZU.
h uwzględnić jako ZU teren będący strefą ochronną wokół Zbiorczego Punktu Gromadzenia Odpadów przy ul. Nowohuckiej zgodnie z obowiązującym MPZP Stare Czyżyny
i usunięcie i zaktualizowanie studium do obowiązującego MPZP Czyżyny Łęg, drogi KDZ znajdującej się na północ od rzeki Wisły pomiędzy ul. Cuplową a ul. Wiklinową rozpoczynającej się w ul. Isep oraz przeprawy mostu na południową stronę rzeki Wisły. Wniosek jest wyrazem niedawno uchwalonego planu MPZP Czyżyny Łęg, w którym planowana droga i most się nie znajdują, co równoznaczne jest z brakiem konieczności wykupów działek prywatnych, którymi mieszkańcy powinni móc swobodnie dysponować. Jest to droga KDZ a w niedalekiej odległości znajduję się most Wandy o takiej samej klasie. Planowany jest most tranzytowy, który ma powstać przy okazji budowy trasy Ciepłowniczej a także obwodnicy S7 w niedalekim sąsiedztwie, co potwierdza, iż brak jest zasadności dla budowy na tym odcinku kolejnego mostu.
49  Należy zrezygnować z wyznaczenia nowych obszarów zabudowy MN na terenie bezpośrednio przylegającym do lasu Wolskiego – Poniedziałkowy Dół (nowa zabudowa w stosunku do projektu podlegającego pierwszemu wyłożeniu).
50 Należy zrezygnować z wyznaczenia nowych obszarów zabudowy U na terenie dz. nr 2/1 obr. 18 jedn. Ew. Krowodrza bezpośrednio przylegającym do lasu Wolskiego. Działka 4,63 ha należąca do Gminy Kraków w obowiązującym studium jest wyznaczona jako teren zieleni i taki przeznaczenie należy utrzymać. Sytuacja w której Gmina Kraków zmienia przeznaczenie swoich działek z terenów zieleni na budowlane jest demoralizująca i oburzająca
51 Absolutnie niedopuszczalne jest przeznaczenie w projekcie zmiany Studium terenu na Woli Justowskiej pomiędzy aleją Kasztanową, aleją Panieńskich Skał, aleją Sosnową (działki 207/3, 207/2, 207/1) jako terenu UM tj. zabudowy wielorodzinnej z usługami. Przedmiotowy teren z obowiązującego w  MPZP  przeznaczenia MN (zabudowa jednorodzinna), w drugim wyłożeniu otrzymał funkcję UM, a więc przeznaczony został pod budownictwo wielorodzinne z usługami,  pomimo iż znajduje się na terenie Bielańsko-Tynieckiego Parku Krajobrazowego. Utrzymanie na tym terenie funkcji usługowej/przemysłowej i jej rozszerzenie jest sprzeczne z interesem społecznym – tereny te, bowiem są tradycyjnie zapleczem rekreacyjnym dla całego Krakowa i mają wysokie wartości kulturowe i przyrodnicze (w bezpośrednim sąsiedztwie rezerwatu Panieńskie Skały). Obszar ten od kilkudziesięciu lat, staraniem mieszkańców jest chroniony przed rozbudową zakładu produkcyjnego (BIOMED) stwarzającego zagrożenie dla zdrowia ludzi i przyczyniającego się do degradacji środowiska naturalnego. Kuriozalnym wydaje się wobec powyższego przeznaczenie w Studium tego terenu pod czy zabudowę wielorodzinną.
52 W obszarach objętych obowiązującymi MPZP Sarnie Uroczysko i Modrzewiowa, wnosimy o utrzymanie zarówno wskaźników zabudowy, jak i standardów przestrzennych, ustalonych w tych Planach, bez odstępstw.Wnosimy aby na terenie objętym wpisanym do Rejestru Zabytków Skansenem, doprecyzowane zostały zapisy dotyczące usług – na „usługi z zakresu kultu religijnego”, a gabaryt wysokościowy do 20 m., dotyczył wyłącznie planowanego kościoła.Wnosimy o zachowanie dotychczas obowiązującego wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej dla zabudowy mieszkaniowej i usługowej w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (MN) min. 70% (w projekcie studium 60% z dopuszczalną korektą w MPZP – 20%). Niezrozumiałą jest zmiana wskaźnika z 70% na 60%, a zatem na mniejszy w stosunku do uchwalonego (2012 r.) prawa miejscowego, w postaci MPZP Wola Justowska – Modrzewiowa i Wola Justowska – Sarnie Uroczysko w dodatku z dopuszczalną korektą 20% co w efekcie zmniejsza wskaźnik z 70% do (60%-korekta 20%) czyli 48% (tom 3B , jedn. urb. nr 19 rozdział-standardy przestrzenne).Wnosimy o rezygnację z zapisu – w części tekstowej tom 3B pt. Struktura jedn. urb. – o dopuszczalnych zmianach parametrów w planach miejscowych o brzemieniu: “W sytuacji, gdy istniejące zainwestowanie nie pozwala na spełnienie ustalonego w jednostce wskaźnika powierzchni biol. czynnej dopuszcza się w MPZP odstępstwo od tej wartości max o 20%”. Skądinąd wiadomo, że jeżeli istniejąca zabudowa nie zachowuje wskazanych w studium wskaźników pozostaje nie zmieniona. Zapis o takim brzmieniu otwiera jedynie możliwości takiej interpretacji, która pozwala w efekcie na zmniejszenie wskaźnika pow. biol. czynnej o 20% a tym samym pozwala drastycznie zwiększać wskaźnik zabudowy. Podobny zapis (jak w pkt. poprzednim) należy wykreślić z części tekstowej (tom 3A pt. Wytyczne do planów miejscowych).
53 Wnosimy o wykreślenie funkcji „U” na działkach przylegającej do al. Kasztanowej (354/1, 354/2, 354/4, 354/5), gdzie od lat nie ma wyburzonego budynku restauracji, a sąsiedni teren zabudowywany jest czterema domami jednorodzinnymi (w MPZP teren oznaczono U2 i przewidziano zabudowę o wysokości max 9 m z dachem płaskim i 11 m z dachem spadzistym. Tymczasem w projekcie studium wysokość obiektów w terenie usług (U) wynosi 20 m, z dopuszczalną korektą w MPZP 20% (część graficzna -uwarunkowania-rys 3 Struktura i rozmieszczenie usług).
54 Należy zrezygnować z wyznaczenia nowych (w stosunku do projektu podlegającego pierwszemu wyłożeniu) obszarów zabudowy MN przy ul. Dożynkowej
55 Kwestionujemy objęcie dz. nr 209, 208, 193/1 obr.16 Krowodrza liniami terenów o kategorii użytkowania MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zmiany ich obecnego przeznaczenia, jako terenu zieleni wyłączonego z możliwości zabudowy w obowiązującym Studium.Działki nr 209, dz. nr 208, dz. nr 193/1 obr.16 Krowodrza przy ul. Benedyktowicza posiadają ukształtowanie ze znacznym spadkiem – powyżej 12 %, w kierunku południowym do ul. Ks. Józefa – co oznaczone jest na planszach w/w planu i oczywiste po wizji w terenie, nadto dz. nr 209, 208, 193/1 stanowią teren położony na zrębie wyniesionym kilka metrów nad działkami znajdującymi się od ich południowej strony a przyległymi bezpośrednio do ul. Ks. Józefa (dz. nr 210, 211, 212/1-3, 213/1-2, 214 oraz dz. nr 191obr.16 Krowodrza) i posiadającymi obsługę komunikacyjną bezpośrednio od ul. Ks. Józefa (zdjęcia załączone do pisma). Ulica Benedyktowicza (nazwana droga wewnętrzna) jest drogą gruntową przebiegająca w wąwozie, w obszarze zagrożonym zjawiskami geodynamicznymi (występowanie ruchów masowych, osuwisk) o spadku powyżej 12%; w szczególności na wysokości dz. nr 208, 209, 193/1 występuje osuwisko obejmując w/w działki nr 209, 208, 193/1 wraz z ul. Benedyktowicza oraz teren znajdujący się powyżej. Działki 209, 208, 193/1 znajdują się poza zasięgiem miejskiej infrastruktury technicznej i drogowej – w ul. Benedyktowicza nie występuje miejska infrastruktura techniczna niezbędna dla zaopatrzenia zabudowy w media.Wszelkie działania inwestycyjne związane z zabudową dz. nr 209, 208, 193/1 obr.16 Krowodrza doprowadzą do degradacji wartości przyrodniczych, nieodwracalnego przekształcenia naturalnego ukształtowania terenu, naruszą jego stabilność geotechniczną, ze szkodą dla terenów położonych powyżej i poniżej – zagrażając istniejącej zabudowie. Budowa infrastruktury technicznej i drogowej ul. Benedyktowicza obciąży Gminę a jest nieracjonalna wobec faktu występowania przy ul. Ks. Józefa niewykorzystanych terenów do zabudowy, które znajdują się w zasięgu miejskiej infrastruktury oraz karkołomna z uwagi na uwarunkowania własnościowe i geotechniczne.W dotychczasowych opracowaniach planistycznych, występowała konsekwentna polityka przestrzenna wobec terenów położonych przy ul. Benedyktowicza tj. w głębi po północnej stronie ul. Ks. Józefa i powyżej działek zainwestowanych przylegających do ul. Ks. Józefa tj. dz. nr 214, 213/1-2, 212/1-3, 211, 210, 192, 191, 190/6, 190/7 obr.16 Krowodrza i innych. Konsekwencja ta uzasadniona jest oczywistymi względami natury geotechnicznej i przyrodniczej – jest to teren o spadku powyżej 12 % zagrożony ruchami masowymi, na obszarze występowania osuwisk, ale także polityką utrzymania zwartego kompleksu terenów zieleni (naturalnej, urządzonej i wykorzystywanej rolniczo) od południowej strony Sikornika z Kopcem Kościuszki i wzgórza Św. Bronisławy, przynależących do zachodniego klina zieleni. Status tych terenów, łącznie z dz. nr 209, 208, 193/1 obr.16 Krowodrza, jako wyłączonych z zabudowy  podtrzymało Studium z 2003r. oraz obowiązujący na tym terenie MPZP obszaru „Wzgórze św. Bronisławy II” oraz graniczący z nim MPZP terenów sąsiednich tj. obszaru „Przegorzały – Dolina Wisły”.Anektowanie do zabudowania dz. nr 209, 208, 193/1 (zmiana kategorii użytkowania terenu zieleni na MN –teren zabudowy jednorodzinnej) narusza status quo obowiązujące od dziesięcioleci na terenach przy ul. Benedyktowicza. Naraża na zagrożenie stabilności geotechnicznej tereny sąsiadujące, prowadzi do zagarnięcia terenów stanowiących zwarty kompleks zielni wolny od zainwestowania miejskiego w rejonie o najwyższych walorach krajobrazu kulturowego i przyrodniczego. Wkroczenie z możliwością zabudowy w południowy stok w rejonie ul. Benedyktowicza, daje przyczynek do konfliktów urbanistycznych, wobec chęci zabudowy działek znajdujących się powyżej dz. nr 209, 208, 193/1 obr., 16 Krowodrza, co potwierdzały wnioski o WZ.

W projekcie zmiany Studium działki nr 209, 208, 193/1 obr.16 Krowodrza znajdują się w jednostce urbanistycznej nr 18 – Park Nadwiślański – Zachód i Przegorzały, na obszarze zachodniego klina zieleni i na terenie Bielańsko – Tynieckiego Parku Krajobrazowego, gdzie tereny zieleni wyłączone z zabudowy winny być pozostawione, jako ważny element strukturalny Miasta. Zwraca uwagę, że w dotychczasowym Studium i w projekcie zmiany Studium działki nr 209, 208, 193/1 obr.16 Krowodrza znajdują się w strefie kształtowania systemu przyrodniczego, w strefie zwiększania lesistości, w korytarzu wymiany powietrza dla miasta, znajdują się na obszarze zagrożenia geodynamicznego: jest to obszar narażony na występowanie ruchów masowych, na terenie o spadkach powyżej 12 %, w granicach usuwiska; na zboczu południowym, eksponowanym od szlaków spacerowych wzdłuż Wisły, w strefie ochrony sylwety Miasta – w przedpolu szlaku Twierdzy Kraków od Kopca Kościuszki w kierunku Kopca Piłsudskiego. Te wszystkie aspekty zostały udokumentowane w projekcie zmiany Studium.

Wobec powyższego objęcie dz. nr 209, 208, 193/1 obr.16 Krowodrza przy ul. Benedyktowicza liniami terenów o kategorii użytkowania MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i zmiany ich obecnego przeznaczenia, jako terenu zieleni wyłączonego z zabudowy, jest sprzeczne z politykami i zasadami określonymi w projekcie Studium, bowiem w obrębie jednostki strukturalnej 18 tereny zieleni wyłączone z zabudowy pozostawia się, jako ważny element strukturalny Miasta a działania planistyczne polegające na wykorzystaniu zasobów przestrzennych winny być odpowiednie do ich ekonomicznej predyspozycji – najlepsze użytkowanie w danych warunkach przestrzennych,

zatem:

-      jest sprzeczne z kontynuacją zasad sformułowanych w dokumentach planistycznych – w szczególności w obowiązującym MPZP obszaru „Wzgórze św. Bronisławy II” oraz Studium z 2003r. (Tom II:  II.3.1. pp 4);

-      sprzeczne z zasadą ochrony wartościowych elementów środowiska przyrodniczego – tworzących system przyrodniczy Krakowa (Tom II: II.1.2.pp 2); tereny, do których należą dz. nr 209, 208, 193/1 obr.16 Krowodrza stanowią element sytemu przyrodniczego Miasta, przynależą do zachodniego klina zieleni na południowym stoku wyniesienia Sikornika– zostały wyłączone z możliwości zabudowy już w Studium z 2003r. p;

-      sprzeczne z właściwym zagospodarowaniem terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych oraz wyłączeniem z zabudowy zinwentaryzowanych osuwisk (Tom II: II.5.2. pp 14);

-      sprzeczne z dostosowaniem sposobów zagospodarowania do uwarunkowań: występowania osuwisk oraz terenów zagrożonych ruchami masowymi (Tom II: II.5.2. pp 2 lit.g);

sprzeczne z zasadą racjonalnego kompromisu w rozwiazywaniu urbanistycznych konfliktów przestrzennych (tom ii: II.1.1. pp 4), dając przyczynek do konfliktów urbanistycznych, wobec chęci zabudowy działek przy ul. Benedyktowicza znajdujących się jeszcze głębiej od ul. Ks. Józefa powyżej dz. nr 209, 208, 193/1 obr.16 Krowodrza.

56  Jednostka urbanistyczna nr 3 Kazimierz i Stradom dz. nr 20/1, 21, 22/1, 23, 24 pomiędzy ul. Bozego Ciała i ul. Krakowską. Wnosimy o wyłączenie terenu z funkcji UM pod funkcję ZU. W latach trzydziestych istniejące tam kamienice zostały zburzone w celu stworzenia perspektywy widokowej. Z tego powodu od lat działki pozostają niezabudowane. Czasowo istniał tam urządzony plac zabaw dla dzieci. Teraz teren pozostaje ogrodzony, zaśmiecony, stanowiący złą wizytówkę miasta. Zabudowanie terenu zniszczy nie tylko walory krajobrazu kulturowego, ale zamknie perspektywę widokową na kościół Bożego Ciała od strony Wisły i Skałki. Ponadto zniszczony zostanie ostatni z możliwych terenów mogących zostać zagospodarowany na potrzeby rekreacyjne mieszkańców np. ogródka jordanowskiego. Taki ogólnodostępny teren ułatwiłby komunikacje pieszą turystom i mieszkańcom.
57 Osiedle Krowodrza Górka, odcinek od skrzyżowania ulic: Doktora Twardego, Prądnickiej i Wybickiego poprzez ul. Generała Augusta Fieldorfa-Nila i Opolską do Pachońskiego (projektowana ul. Ździebły-Danowskiego/ Węzeł Wolbromski/ Gen. S. Sosabowskiego).Wnosimy o rezygnację z budowy projektowanej ul. Ździebły-Danowskiego/ Węzeł Wolbromski/ Gen. S. Sosabowskiego i pozostawienie w tym miejscu terenów zielonych.

Budowa drogi tzw. Trasy Wolbromskiej (projektowana ul. Ździebły-Danowskiego/ Węzeł Wolbromski/ Gen. S. Sosabowskiego):

-       jest sprzeczna z zawartymi w Studium głównymi założeniami polityki transportowej Miasta, mającej na celu chronić komunikację zbiorową i niezmotoryzowaną przed degradacją ze strony motoryzacji indywidualnej, a także – racjonalnie umożliwiać maksymalną dostępność miejsc aktywności dla mieszkańców,

-       spowoduje zagrożenie dla konstrukcji budynków wielorodzinnych nr 56 i 58 przy ul. Kluczborskiej
(11 piętrowych) z uwagi na zwiększenie ruchu samochodowego w tym samochodów ciężarowych na planowanej trasie, a w efekcie drgań i wibracji. W budynkach tych już w chwili obecnej z powodu ruchu samochodów o dużej ładowności, pękają ściany i sufity. Budynki te wzniesione zostały na podbudowie betonowej, która bezpośrednio graniczyć będzie z przebiegiem planowanej tzw. Trasy Wolbromskiej – niezgodność z § 177 rozporządzenia ministra transportu i gospodarki morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny podlegać drogi publiczne i ich usytuowanie.

-       projektowana droga naruszy zasady minimalnej odległości jezdni od zabudowań przewidzianych w art. 43 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 260 ze zm.). Zgodnie z postanowieniami przywołanego przepisu obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 8 m w terenie zabudowanym w przypadku budowy ogólnodostępnej drogi wojewódzkiej. Wskazana w w/w przepisie odległość drogi od zabudowań stanowi minimalną odległość zabudowy od zewnętrznej krawędzi jezdni,

-       spowoduje zagrożenie bezpieczeństwa pieszych w obszarze planowanej trasy z uwagi na zwiększenie ruchu samochodowego w tym samochodów ciężarowych,

-       zwiększy poziom zanieczyszczenia środowiska spalinami oraz hałasem, który już aktualnie jest wysoki z uwagi na zwiększenie ruchu samochodowego w tym samochodów ciężarowych,

ograniczy obszar terenów zielonych – ogródki działkowe – zmniejszając tym samym założony w projekcie studium obszar terenów biologicznie czynnych w rejonie objętym zgłaszanymi uwagami o więcej niż 5%, co stanowi o wewnętrznej sprzeczności części tekstowej studium z jego częścią graficzną.

58 Na całym obszarze Miasta należy wprowadzić zasadę nie dopuszczalnych zmian parametrów w planach miejscowych.
59 Należy uwzględnić zakaz wprowadzania nowych obiektów handlu wielkopowierzchniowego (UH).
60 Dojazd do planowanego osiedla mieszkaniowego przy ul. Konopnickiej na dz. nr 273 i 274 obr. 11 Podgórze powinien być zrealizowany bezpośrednio z ul. Konopnickiej, pomiędzy przystankiem autobusowym w kierunku ronda Matecznego, a mostem na Wildze. Poprowadzenie drogi dojazdowej na przedłużeniu dawnej ul. Konopnickiej (Barskiej) lub równolegle do niej jest społecznie nieakceptowane ze względu na zagrożenie dla zabytkowego kościoła św. Bartłomieja, konieczność wycięcia szpaleru starych drzew (dęby, klony, lipy) oraz przerwanie dostępu mieszkańców os. Podwawelskiego do przystanku komunikacji publicznej.
61 Nieodzowne jest wprowadzenie odrębnej kategorii planistycznej dla terenów sportowych. W projekcie studium tereny obiektów sportowych znajdują się w obszarach, U, co nie zabezpiecza tych terenów przed zamianą z funkcji sportowej i na inne usługi.
62 Konieczne jest wprowadzenie odrębnej kategorii planistycznej gwarantującej zabezpieczenie funkcji obiektów użyteczności publicznej, Brak jest, bowiem ochrony terenów i budynków szkół, przedszkoli, ośrodków zdrowia i in. obiektów użyteczności publicznej, wpisanych w kategorie MNW, MW, UM, U. Plan de facto dopuszcza zburzenie szkół i przychodni, po to, by „dogęścić” zabudowę mieszkaniową.
63  Związane z powyższym – brak zabezpieczenia potrzeb kulturalnych, oświatowych, rekreacyjnych itp. mieszkańcom nowo planowanych przestrzeni mieszkaniowych. Z projektu studium nie wynika, czy i w jaki sposób potrzeby te mają być zabezpieczone.
64  Określenie całego os. Widok mianem MW oznacza niebezpieczeństwo likwidacji tam usług, w celu „dogęszczenia” zabudowy mieszkaniowej. Obecnie os. Widok stanowi jeden z nielicznych przykładów dobrego zbilansowania mieszkalnictwa i usług, z korzyścią dla mieszkańców. Są tu punkty handlowe i usług dla ludności, jest dom kultury, ośrodek zdrowia, instytucje opieki nad dziećmi i wychowania.
65 Należy skorygować bardzo wysokie udziały usług w budynkach mieszkaniowych (np. Łobzów – 40%) – groźba wyparcia mieszkańców.
66 W rozdziale II.5.6 zapis „sieć kanalizacyjna dla ścieków komunalnych winna być zakończona zbiorowymi oczyszczalniami ścieków, indywidualne oczyszczalnie ścieków dopuszcza się jedynie na obrzeżach Miasta o zabudowie rozproszonej, gdzie wskaźnik zaludnienia jest niski”, należy uzupełnić o zapis, że nie dopuszcza się nowej zabudowy nie podłączonej do zbiorczych oczyszczalni ścieków.
67 Rezygnacja z budowy metra (dopuszczenie rozbudowy linii tramwajowej, w tym w wersji podziemnej) ze względu na negatywny wpływ na środowisko, ochronę stanowisk archeologicznych w ścisłym centrum miasta oraz ekonomię przedsięwzięcia. Wnosimy o przedstawienie analizy ekonomicznej bieżącej eksploatacji metra, jako warunku rozpatrywania propozycji budowy metra.
68 Uwagi dotyczące obszaru planowanej lokalizacji Trasy Łagiewnickiej, Trasy Pychowickiej oraz Trasy Zwierzynieckiej.Planowana Trasa Łagiewnicka, Trasa Pychowicka a częściowo także planowany przebieg Trasy Zwierzynieckiej, nie są uzasadnione potrzebami układu komunikacyjnego Krakowa, a znacznie pogorszą stan środowiska w mieście prowadząc do zwiększenia ruchu samochodowego oraz dalszego pogorszenia już katastrofalnej jakości powietrza.Planowane Trasa Łagiewnicka, Pychowicka i Zwierzyniecka są elementami tzw. „III obwodnicy Krakowa”, której koncepcja powstała w latach 70-tych XX w. Teoretycznym założeniem tej koncepcji jest ułatwienie ruchu samochodowego pomiędzy dzielnicami Krakowa z pominięciem centrum miasta. O ile założenie to jest teoretycznie słuszne, o tyle w przypadku Trasy Łagiewnickiej i Pychowickiej nie jest ono uzasadnione z dwóch powodów:a) planowaną rolę Trasy Łagiewnickiej już z powodzeniem odgrywają inne elementy układu komunikacyjnego południowo-zachodniej części Krakowa, w szczególności ul. Brożka wraz z ul. Kapelanka, ul. ks. Tischnera, ul. Jerzego Turowicza, a także niedawno wybudowana ul. Grota Roweckiego. Łącznie ulice te umożliwiają sprawne przemieszczenie się samochodem pomiędzy dzielnicami leżącymi na południu i południowym wschodzie Krakowa (np. Kurdwanów), a dzielnicami położonymi na zachodzie (Ruczaj, Dębniki). Kolejna kosztowna wielopasmowa trasa w tym rejonie poprawiłaby sytuację jedynie w bardzo nieznacznym zakresie. Zauważalny brak w zakresie połączeń między dzielnicami pomijających centrum miasta występuje dopiero na północ od Wisły, w rejonie planowanego tunelu pod Wzgórzem Św. Bronisławy. I tam jednak nie jest potrzebny planowany odcinek III obwodnicy (Trasa Zwierzyniecka) wraz z nowym mostem, ale raczej tunel przebiegający w przedłużeniu już istniejącego Mostu Zwierzynieckiego i łączący się z ul. Piastowską.b) jak wykazują badania naukowe oraz doświadczenia miast w rozwiniętych krajach Europy Zachodniej, nowe inwestycji drogowe w większości przypadków nie rozwiązują problemów komunikacyjnych miast. Zachęcają jedynie do korzystania z samochodu w mieście, jeszcze bardziej zwiększając natężenie ruchu, pogarszając problemy z miejscami do parkowania oraz stan środowiska. W miejscach, w których nie jest to niezbędnie potrzebne, należy zrezygnować z dalszego ułatwiania poruszania się samochodem na terenie miasta. W rejonie przebiegu Trasy Łagiewnickiej dalsze ułatwienia dla ruchu samochodowego nie są niezbędne w świetle już istniejącego układu drogowego (zob. wyżej), a w rejonie przebiegu Trasy Pychowickiej i Zwierzynieckiej wystarczające byłoby znacznie mniej uciążliwe i kosztowne połączenie Mostu Zwierzynieckiego z ul. Piastowską.

Planowany przebieg Trasy Łagiewnickiej, Pychowickiej i Zwierzynieckiej obejmuje tereny, które do tej pory zachowały charakter miejsc obfitujących w zieleń, cennych przyrodniczo (w obszarze lasu Łęgowego w Przegorzałach zwaloryzowanych w Mapie Roślinności Rzeczywistej Krakowa, jako najcenniejsze, obejmujące siedliska chronione prawem krajowym oraz Unii Europejskiej) i stosunkowo spokojnych. Doprowadzi to do zniszczenia znacznej powierzchni terenów zielonych i zastąpienia ich ruchliwą drogą generującą spaliny, zwiększającą hałas i zanieczyszczenie powietrza. W świetle katastrofalnych wskaźników zanieczyszczenia powietrza, przekraczających wielokrotnie normy określone prawem UE, absolutnym priorytetem władz Krakowa winna być poprawa stanu powietrza. W 2013 r. po raz pierwszy od wielu lat istnieją szanse na podjęcie kroków skutecznie poprawiających sytuację w tym zakresie (zakaz stosowania paliw stałych, ambitniejszy program wymiany palenisk). Realizacja w tym czasie inwestycji drogowych zwiększających ruch samochodowy w mieście poważnie zagrozi skuteczności tych inicjatyw, doprowadzając do neutralizacji ograniczenia emisji zanieczyszczeń pochodzących ze spalania paliw stałych przez wzrost emisji spalin pochodzących z ruchu samochodowego.

Koncepcja Trasy Łagiewnickiej powstała w czasach, gdy gęstość zaludnienia w rejonie jej planowanego przebiegu była znacznie mniejsza niż obecnie. W chwili obecnej byłaby to wielopasmowa droga prowadząca przez stosunkowo gęsto zamieszkałe dzielnice (Borek Fałęcki, Łagiewniki), przecinająca tkankę urbanistyczną i znacząco pogarszająca jakość życia w swoim bezpośrednim sąsiedztwie. Jedynie częściowo ograniczyłby tę uciążliwość rozważany wariant jej przebiegu w tunelu, gdyż znaczne odcinki drogi, w tym fragmenty zawierające skrzyżowania, i tak musiałyby przebiegać na powierzchni.

Planowane Trasy Łagiewnicka, Pychowicka i Zwierzyniecka będą inwestycjami niezwykle kosztownymi, o kosztach idących w miliardy złotych (doniesienia prasowe mówią o kwocie rzędu 3 – 3,5 mld zł). Tymczasem Miasto Kraków, zadłużone z powodu nieprzemyślanych wydatków np. na infrastrukturę sportową, stoi przed poważnym finansowym wysiłkiem sfinansowania programu wymiany palenisk na paliwo stałe oraz działań osłonowych rekompensujących zwiększone koszty ogrzewania ponoszone przez osoby w gorszej sytuacji materialnej. Z uwagi na katastrofalny stan powietrza wydatki te powinny mieć absolutny priorytet. W tej sytuacji przeznaczenie kilku miliardów złotych na budowę tras pogarszających jakość powietrza, a ponadto o nader wątpliwej przydatności w świetle potrzeb komunikacyjnych miasta, jest jaskrawą niegospodarnością. Podkreślić trzeba, że wydatki na ten cel ponoszone są już w chwili obecnej, mimo iż sama budowa planowana jest w horyzoncie kilku lub kilkunastu lat. Przykładowo, w rejonie przebiegu Trasy Łagiewnickiej (ul. Falowa, ul. Zbrojarzy) Miasto Kraków przejęło już szereg nieruchomości, dokonując wyburzeń, co powoduje konieczność wypłaty odszkodowań obciążających budżet miasta.

Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 885), wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z uwzględnieniem zasad uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów oraz optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów. Wydawanie środków z budżetu miasta znajdującego się w trudnej sytuacji finansowej na kosztowne inwestycje drogowe o wątpliwej przydatności nie da się pogodzić z zasadami określonymi w tym przepisie, w świetle faktu, że najważniejsze cele planowanych fragmentów III obwodnicy zrealizowałaby o wiele skromniejsza inwestycja w tunel między Mostem Zwierzynieckim a ul. Piastowską, za ułamek planowanych kosztów.

Forsowana obecnie koncepcja III obwodnicy wydaje się bezrefleksyjnym kopiowaniem planów powstałych w latach 70-tych XX w., uzasadnionych głównie założeniem (negatywnie już zweryfikowanym przez upływ czasu), że indywidualna komunikacja samochodowa musi być podstawowym sposobem poruszania się na terenie miast, jak również czysto estetycznym efektem położenia kolejnych koncentrycznych obwodnic na planie miasta. Założenia te nie uwzględniają rzeczywistego rozwoju tkanki miejskiej od czasu powstania koncepcji III obwodnicy, jak również potrzeb zapewnienia zrównoważonego transportu oraz ochrony środowiska naturalnego. Ich realizacja w drugiej dekadzie XXI w. będzie powielaniem niezwykle kosztownego błędu, z którego większość miast Zachodniej Europy wycofała się już w latach 80-tych czy 90-tych XX w. Doprowadzi to do znaczącego pogorszenia jakości życia mieszkańców Krakowa wskutek pogorszenia stanu środowiska naturalnego i utrwalenia dominacji indywidualnej komunikacji samochodowej w mieście.

W świetle powyższych argumentów należy zmienić przeznaczenie terenów przeznaczonych w Studium pod przebieg Trasy Łagiewnickiej i Pychowickiej przez przywrócenie ich dotychczasowego sposobu wykorzystywania, w szczególności na niską zabudowę jednorodzinną oraz tereny zielone. Należy także zmienić planowany przebieg Trasy Zwierzynieckiej poprzez jej ograniczenie do przebiegającego w tunelu łącznika między Mostem Zwierzynieckim a ul. Piastowską.

69 Uwagi graficzne do przeznaczenia terenu w obszarach cennych przyrodniczo dostępne  na  stronie internetowej: http://forumkrakowa.org/zalaczniki/
a okolice ul. Słona Woda (rezygnacja z funkcji mieszkaniowej na rzecz ZP – zgodnie z mapą “Koncepcji ochrony różnorodności biotycznej miasta Krakowa” (wersja internetowa dostępna na http://www.eko.uj.edu.pl/przyrodakrakowa/koncept.htm) zamieszczoną na str. 129.

 64 a Słona Woda

64 a Słona Woda

b okolice ul. Tynieckiej (zachowanie ostatnich korytarzy ekologicznych łączących łąki w Kostrzu z doliną Wisły) – uwaga graficzna

64 b Kostrze Skotniki

64 b Kostrze Skotniki

c

Zakrzówek (istniejące zadrzewienia utrzymane, jako ZP, zmiana kategorii zainwestowania w obszarze parku krajobrazowego i jego bezpośredniej otulinie z MNW na MN, powiększenie kategorii ZU na terenie parku krajobrazowego o całość działki 207 obr. 9 jedn. ewid. Podgórze i przesuniecie terenu ZU na wschód do wschodniej (dłuższej granicy działki 304 obr.9 jed. ewid. Podgórze)

64 c Zakrzowek (1)

64 c Zakrzowek (1)

64 c Zakrzowek

64 c Zakrzowek

d

Dolina Rudawy – wykluczenie budowy Trasy Balickiej w proponowanym przebiegu (rozważenie możliwości poprowadzenia jej wzdłuż linii kolejowej) oraz wprowadzania nowej zabudowy w dolinie Rudawy)

64 d Dolina Rudawy

64 d Dolina Rudawy

e Polana Żywiecka (wyłączenie spod zabudowy terenów leśnych)

64 e Polana żywiecka

64 e Polana żywiecka

f Ruczaj (zachowanie korytarza ekologicznego łączącego łąki w Kostrzu z Zakrzówkiem)

64 f Ruczaj

64 f Ruczaj

g Kobierzyn, Kliny (wyłączenie spod zabudowy łąk cennych przyrodniczo)

64 g Kobierzyn Kliny

64 g Kobierzyn Kliny

h Barycz

64 h Barycz

64 h Barycz

i Rybitwy

64 i Rybitwy

64 i Rybitwy

70  Uważamy, że Studium wyznacza zawyżoną ponad aktualne potrzeby wielkość obszarów zainwestowanych. W ślad za wnioskami Konfederacji na rzecz Przyszłości Krakowa Cracovia Urbs Europaea do zmiany Studium domagamy się rzetelnej analizy i bilansu wykorzystania terenów oraz oszacowania potrzeb Krakowa na tereny budowlane w perspektywie np. 10 lat.
71  Studium zawiera szereg błędów, (co zostało wykazane powyżej), nie uwzględnia zapisów projektu Małopolskiego Programu Ochrony Powietrza, dlatego też projekt studium powinien być skorygowany i uzupełniony.
72  Nie podzielamy stanowiska zawartego w rozstrzygnięciu uwagi złożonej podczas I publicznego wyłożenia projektu dokumentu odnośnie niemożności przyjęcia części zapisów opracowanych w ramach projektu wykonanego przez zespół pod kierunkiem prof. Chmielewskiego, ze względu na ochronę praw autorskich. Opracowanie to zostało wykonane na zlecenie Urzędu Miasta Krakowa i w związku z tym zleceniodawca powinien w pełni dysponować prawami autorskimi.
73

Biorąc pod uwagę organizację w roku przyszłym wyborów samorządowych i realizację zapisów Studium przez władze nowej kadencji postulujemy przyjęcie uchwały o ustanowieniu Studium przez władze Krakowa następnej kadencji.

Załączniki do uwag dostępne na stronie http://forumkrakowa.org/zalaczniki/

Tekst uwag do ściągnięcia tutaj w formacie .doc (plik programu Word)

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>