Okolice ul. Rydla i ul. Halczyna – Bronowice

Kraków,         2014

 

imię.                                                                                    

nazwisko                                                                              

adres                                                                                    

 (prosimy o podpis również na końcu dokumentu)

Prezydent Miasta Krakowa

Biuro Planowania Przestrzennego

Urząd Miasta Krakowa

ul. Józefa Sarego 4

31-047 Kraków

 

    UWAGI

do projektu zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania

przestrzennego oraz Prognozy oddziaływania na środowisko

Miasta Krakowa wyłożonych do publicznego wglądu

w dniach 04.03-14.04.2014 r.

 

(Dane podmiotu składającego uwagę) w związku z wyłożeniem projektu zmiany Studium wraz z Prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wglądu, na podstawie art. 11 pkt 11 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jak również
art. 54 ust. 2 w związku z art. 39 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 54 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko z 03 października 2008 roku, wnosi uwagi, dotyczące obszaru składającego się z działek położonych przy ul. Rydla o nr ewidencyjnych 167/47, 167/48, 167/49, dzielnica VI Bronowice, oraz dotyczące obszaru składającego się z działek 39, 38, 37, 36, 35, 34, 33/1, 32/4, 32/3, 32/4, 31/1, 30/3, 30/4, 29, 28, 27/2, 27/3, 27/4, 26/2, (26/3), 25/1, 24/1, 23/1, 22/1, 21/1, 457, 20, 19/1, 18/1, 17/1, 16/1, 15/3, 15/1, 14, 13, 12, 11, 10/1, 9/1, 8, 7/2, (7/1) położonych przy ul. Wojciecha Halczyna dzielnica VI Bronowice.

Treść uwag:

  1. Na rysunku wielkoformatowym K1 – Struktura przestrzenna – będącym częścią uchwały w sprawie zmiany projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa należy zmienić kierunek zagospodarowania obszaru składającego się z działki położonej przy ul. Rydla o nr ewidencyjnym 167/47, Bronowice, z proponowanego „MNW” (tereny zabudowy mieszkaniowej jedno i wielorodzinnej)  na „ZU” (tereny zieleni urządzonej) i rozszerzyć na cały ustanowiony w ten sposób obszar zieleni urządzonej „strefę ochrony krajobrazu warownego A”. (działki o nr ewidencyjnym 167/47, 167/48, 167/49)
  2. Na rysunku wielkoformatowym K1 – struktura przestrzenna – będącym załącznikiem do projektu uchwały w sprawie uchwalenia zmiany projektu Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, należy zmienić kierunek zagospodarowania obszaru składającego się z działek położonych wzdłuż całej długości ul. Wojciech Halczyna, dzielnica VI Bronowice, z proponowanego „MNW” (tereny zabudowy mieszkaniowej jedno i wielorodzinnej) na „MN” (tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej).

Uzasadnienie

   Odnosząc się do pierwszej z przedstawionych uwag (zarzutów), należy na wstępie powołać odpowiednie sformułowania Ramowego Programu Ochrony i Rewitalizacji Zespołu Historyczno-Krajobrazowego Twierdzy Kraków przyjętego uchwałą Rady Miasta Krakowa z 25 października 2006 roku. Głównym priorytetem tego programu jest sprawienie by wszystkie obiekty Twierdzy Kraków, będące we władaniu gminy Kraków stanowiły nierozdzielny zespół historyczno – krajobrazowy twierdzy, jednolicie zarządzany, objęty ochroną prawną, ogólnie udostępniony i połączony trasą turystyczną, a nadto rewitalizacja obiektów. Podstawowym obiektem ochrony ma być, oprócz obiektów warownych, zieleń forteczna i otaczający ją krajobraz, zaś formą tej ochrony wpis do rejestru zabytków, ustanowienie parków kulturowych oraz odpowiednie ustalenia w m.p.z.p.
W ślad za tym programem, w projekcie zmiany Studium proponuje się ustanowienie parków kulturowych obejmujących obiekty warowne, dla których, w sporządzanych dla nich m.p.z.p. miałyby być implementowane założenia tegoż programu. Ponadto, dla obiektów warownych, których postanowiono nie obejmować programem parku kulturowego, wprowadzono „obszary ochrony krajobrazu warownego” w ramach „strefy ochrony kształtowania krajobrazu”. Dla obszarów ochrony krajobrazu warownego wprowadzono pewne postulaty, zalecając ochronę i konserwację obiektów i zieleni fortecznej oraz odtworzenie tejże zieleni. Wskazuje to na próbę wdrażania postulatów powołanego wyżej programu także i w stosunku do tych obiektów, pomimo tego, że nie przewidziano dla nich ustanowienia parków kulturowych.

Niniejsza uwaga dotyczy jednego z obiektów zaliczanych do kompleksu Twierdzy Kraków, fortu reditowego 7 „Bronowice” (wpisany do rejestru zabytków nr rej.: A-1141 z 29.11.2005) mieszczącego się przy ul. Rydla. Fort ten wraz z otaczającą go zielenią forteczną stanowiącą jego integralną część został częściowo objęty strefą ochrony krajobrazu warownego A (plansza K2 części graficznej projektu zmiany Studium). Dla strefy A wprowadzono zakaz zabudowy za wyjątkiem obiektów niezbędnych, uzupełniających funkcje lokalizowane na zapolu, służące zagospodarowaniu zespołów fortecznych. Budzi zdziwienie ustanowienie tej strefy dla całej części zabytkowych zabudowań fortu oraz tylko dla niewielkiej części oznaczonej jako „zieleń forteczna”, nie znajduje ono bowiem racjonalnego uzasadnienia, którym mogłaby być różnica w strukturze tej części terenu zieleni fortecznej w porównaniu z pozostałą, niezaznaczoną częścią (o której projekt w żadnym ze swoich fragmentów nie wspomina). Obszar ten powinien zostać potraktowany jednakowo, tak jak ma to miejsce w przypadku wielu innych obiektów warownych, dla których wprowadza się strefę ochrony krajobrazu warownego dla całego obszaru zieleni fortecznej. Jednak podstawowym argumentem przemawiającym za objęciem strefą ochrony A całego terenu oznaczonego na planszy U6 jako „fortyfikacje i zieleń Twierdzy Kraków” lub na rysunku nr 6 jako „zieleń forteczna” są walory przyrodnicze, architektoniczne i historyczne tego miejsca. Już uwarunkowania stanowiące część projektu zmiany Studium, wymieniają walory terenów warownych, wskazując na to, że tworzą „zabytkowy krajobraz warowny o wybitnych wartościach historycznych, kompozycyjnych i krajobrazowych”, „bezcenny depozyt przestrzeni publicznej dla mieszkańców, wymagający efektywnej ochrony i zagospodarowania”, „potencjalną strefę zieleni parkowej i rekreacyjnej”, „tworzy szansę dla międzynarodowej „turystyki fortecznej” oraz promocję Krakowa i Małopolski w Europie”, „struktura taka daje także możliwość wytworzenia zielonego zaplecza rekreacyjnego dla mieszkańców istniejących i nowych osiedli mieszkaniowych” (str. 67 i 95 TOMU 1 „Uwarunkowania”) – powołane fragmenty wskazują na to jak wielkie znaczenie dla walorów przyrodniczych, turystycznych i historycznych miasta mają tereny warowne. W „Prognozie oddziaływania na środowisko” wskazuje się ponadto na to, że tereny te tworzą unikalny krajobraz warowny, stanowiący olbrzymią i niewypromowaną atrakcję turystyczną miasta. Prognoza stanowi wprost, że: „Oprócz podejmowania zabiegów konserwatorskich, niezbędna jest ochrona walorów widokowych, otwierających sie z dróg rokadowych, polegająca miedzy innymi na odsuwaniu linii zabudowy od krawędzi dróg rokadowych, przestrzeganiu wysokości zabudowy i pozostawianiu odcinków bez zabudowy, aby nie przesłaniać wglądu w otaczający krajobraz. Kształtowanie krajobrazu warownego dotyczyć musi także porządkowania otoczenia fortów oraz tworzenia spójnych pasm łączących poszczególne obiekty forteczne, w tym tras rekreacyjno-turystyczno-edukacyjnych” (str. 96 prognozy). W jawnej sprzeczności z wyżej przedstawionym fragmentem prognozy stoją działania ukierunkowane na zmianę kierunku zagospodarowania przedmiotowej działki, wskazanej w treści uwagi, postulujące jej przeznaczenie na cele mieszkaniowe. Zabudowanie tego terenu spowoduje znaczne skurczenie się zieleni fortecznej otaczającej fort – teren, który zgodnie z postanowieniami powołanego wyżej programu ramowego oraz bazującymi na nim postulatami strefy ochrony krajobrazu warownego oraz prognozy powinien podlegać ochronie, konserwacji i rewitalizacji. Zamiast tego, proponuje się marginalizację tego obiektu, zabudowanie bowiem tej  części zieleni fortecznej grozi tym, że obiekt będzie niemal niewidoczny dla podążających planowaną drogą „układu dróg Twierdzy Kraków”, a jedyna droga dotarcia do niego będzie prowadziła przez osiedle mieszkaniowe, które, co więcej, nie jest w stanie wkomponować się w ten teren tak, by został zachowany w tym miejscu ład przestrzenny.

Nie można ponadto przejść obojętnie obok faktu występowania na tym terenie bardzo starego drzewostanu, jak również siedliska wielu dzikich zwierząt, takich jak lis, kuna, nietoperze oraz miejsca lęgowego ptactwa. Obszar ten stanowi naturalny filtr powietrza dla tej części miasta, a splendoru temu miejscu dodaje aleja kasztanowców przy ul. Rydla. W okolicy brakuje terenów zielonych jak również instytucji kulturalnych, a teren ten znakomicie nadaje się do adaptacji na te cele, tym bardziej, że wyznaczona dla jego części strefa ochrony A nie zabrania lokalizowania na jej terenie obiektów służących zagospodarowaniu obiektów fortecznych dla celów kulturowych lub turystycznych. Jest to więc ogromna szansa dla stworzenia w tym miejscu centrum kultury, połączonego z mogącym powstać w tym miejscu parkiem prowadzącym do zabytkowego fortu, które to miejsce może stać się wizytówką tej części miasta. Prawdopodobnie z tych właśnie powodów obszar ten został objęty „Strefą kształtowania systemu przyrodniczego” (Mapa prognozy – „Elementy prognozy”), której celem jest podporządkowanie przyszłego zagospodarowania interesom przyrody (str. 273 prognozy). Zabudowanie przedmiotowego terenu oznaczać będzie dalszą stagnację fortu i niemożność jego właściwej adaptacji na wyżej wskazane cele.

Ponadto, ustalając kierunek zagospodarowania tego terenu, nie uwzględniono jak się wydaje infrastruktury komunikacyjnej tej części miasta. Już obecnie, w godzinach szczytu ul. Rydla jest niemal nieprzejezdna. Zbudowanie kolejnych budynków mieszkalnych na tym terenie może doprowadzić do jeszcze większego, niewyobrażalnego wręcz paraliżu komunikacyjnego. Potwierdza to fragment oceny dzielnicy Bronowice, sporządzonej do projektu zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, ujętych w części tekstowej projektu w Tomie I – uwarunkowania – na stronie 31 stwierdza się, iżobszar dzielnicy poddawany jest intensywnej presji deweloperów mieszkaniowych. Nowe inwestycje nadmiernie obciążają istniejącą infrastrukturę drogową…”

Prognoza oddziaływania na środowisko projektu zmiany obowiązującego Studium stanowi, że, projekt zmiany Studium uwzględnia zieleń forteczną, która wraz z innymi wymienionymi obiektami ma stanowić podstawę układu przyrodniczego miasta, koncentrację funkcji biologicznych i wzajemnych powiązań ekologicznych (str. 190 prognozy). Wskazuje ponadto dalej, że jest to teren priorytetowy dla funkcjonowania systemu przyrodniczego miasta mający wzmocnić i zabezpieczyć lokalne środowisko przed degradacją powodowaną nadmierną presją inwestycyjną. Stanowi także, że tereny te zostały ujęte w Studium w ramach kategorii ZU, ZR oraz W. Podkreśla się następnie, odnośnie ogółu zasobów przyrodniczych miasta, że w wyniku zmiany Studium podlegać one będą wzmożonej presji człowieka w wyniku planowanej na części z tych terenów zabudowy, spowoduje to uszczuplenie tychże zasobów oraz zmniejszenie nisz ekologicznych, żyjących w nich żywych organizmów, jednakże nie wpłynie to destrukcyjnie na stan siedlisk w skali ogólnej, „jedynie” lokalnie może zaburzyć przyrodniczą strukturę, jednak nie spowoduje jego degradacji. Dozwolenie w prognozie na takie lokalne zaburzanie przyrodniczej struktury miasta jest niedopuszczalne. Nie można bowiem chronić środowiska naturalnego drogą „drobnych”, lokalnych ustępstw na rzecz inwestycyjnej presji zabudowy zielonego terenu, tą drogą doprowadzi się bowiem w dłuższej perspektywie do jego degradacji. Wspominając o planowanej zabudowie części terenów zieleni zapewne miano na uwadze także obszar, którego dotyczą uwagi wymienione w tym piśmie.

Z jednej strony mówi się o priorytetowym znaczeniu dla funkcjonowania systemu przyrodniczego miasta i tworzy się nawet dla obszaru, na którym usadowiony jest fort 7 „Bronowice” „Strefę kształtowania systemu przyrodniczego”, a z drugiej pozwala się na jego zabudowę, ponieważ w ogólnym rozrachunku zasoby przyrodnicze Krakowa nie ulegną degradacji. Zabudowa tego terenu pozostaje w jawnej sprzeczności z celem, dla którego zostały ustanowione takie strefy, którym jest podporządkowanie takich obszarów interesom przyrody. Interes ten musi uwzględniać walory przyrodnicze fortu „Bronowice” – jedynej oazy zieleni w tej części miasta, a także to że zabudowa tego obszaru może spowodować w gruncie rzeczy degradację systemu przyrodniczego w tej części miasta, zważywszy chociażby na to, że teren ten jest siedliskiem tak unikalnych i chronionych gatunków jak kuny, jeże, nietoperze oraz wiele gatunków ptactwa. Uwaga ta jest uzasadniona tym bardziej, że we wnioskach prognozy wprost mówi się, że zmiany które mogłyby wpłynąć znacząco negatywnie na bioróżnorodność oraz strukturę przyrodniczą mogą wystąpić lokalnie (str. 273). Nie można zgodzić się więc z wnioskami prognozy co do dopuszczalności zabudowy tego terenu, pozostającymi w sprzeczności z wyrażanymi w niej tezami o jego priorytetowym znaczeniu dla układu przyrodniczego miasta (uzasadniającymi wprowadzenie na tym terenie rzeczonej strefy ochrony krajobrazu warownego A), a zwłaszcza, co starano się wykazać w niniejszym piśmie odnośnie fortu nr 7 Bronowice wraz z otaczającą go zielenią forteczną – znaczeniu tego fortu dla tej konkretnej części miasta. Powinno się postulować bezwzględnie i bez żadnych wyjątków objęcie tego typu terenów (w tym między innymi terenu którego dotyczy niniejsza uwaga), uznanych w niej za priorytetowe dla systemu przyrodniczego, kategorią „ZU” (co postuluje się w niniejszej uwadze dla wskazanego w niej terenu), „ZR” oraz „W”, nie pozwalając na ich częściową zabudowę, mającą służyć jedynie interesom inwestorów.

Wymienione wyżej powody wystarczająco przemawiają za zmianą kierunku zagospodarowania wskazanego obszaru. Zagospodarowanie przedmiotowego terenu jako zieleń urządzona i wprowadzenie na całym tak zmienionym obszarze strefy ochrony krajobrazu warownego A umożliwi zachowanie unikalnych wartości historycznych i przyrodniczych tego miejsca o priorytetowym znaczeniu i unikalnym charakterze dla tej części miasta. Stwarza również możliwość stworzenia „zielonej infrastruktury” dla Bronowic i sąsiednich Azorów, które również pozbawione są parków, deptaków i wszelkiego rodzaju miejsc, w których mogliby spacerować i wypoczywać mieszkańcy. Należy również zwrócić uwagę na fakt, iż proponowana zabudowa części zieleni fortecznej, spotkała się z ogromnym sprzeciwem zarówno mieszkańców, jak i władz dzielnicy oraz organizacji działających w tej części miasta. Podejmowano różnego rodzaju działania na rzecz ochrony tego unikatowego terenu, poprzez zgłaszanie uwag do m.p.z.p., roznoszenie ulotek wyrażających sprzeciw i informujących o planach zabudowy terenów fortu, prowadzone od lat działania na rzecz ochrony tego terenu przez m.in. Obywatelski Kraków w projekcie „zielone Bronowice”, który stanowi, iż – „Inicjatywa Zielone Bronowice to wyraz protestu mieszkańców wobec krótkowzroczności władz miasta. Od lat naukowcy alarmują – jakość krakowskiego powietrza ulega drastycznemu pogorszeniu. W rankingu polskich metropolii Kraków zajmuje pierwsze miejsce na liście najbardziej zanieczyszczonych miast. Tymczasem Komisja Planowania Przestrzennego i Ochrony Środowiska pozostaje na te opinie głucha. Promuje chaotyczną, wysoką i gęstą zabudowę, likwidując korytarze powietrzne oraz tereny zielone.”. Jak mówi w jednym z wywiadów dr inż. Krzysztof Wielgus – architekt krajobrazu, pracownik naukowy Politechniki Krakowskiej – „Tutaj kiedyś były prezentacje Teatru STU. Wróćmy do tego. Wyobraźmy sobie, że na tym placyku stawiając trybuny da się zmieścić kilka tysięcy osób. Na koncercie. Przedstawieniu. To jest też klucz do turystyki kulturowej. Jeszcze kilka lat temu w Europie najlepiej zarabiało się na turystyce oznaczonej przez Anglików trzema literami SSS. Sun, sand, sleep. Lub sun, ski, sleep. Czyli katowaniu jednej plaży i jednego stoku. Teraz to jest EEE: education, entertainment, excitation. Szukanie czegoś ciekawego.”

Przechodząc do drugiej z uwag. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż obszar wzdłuż ul. Wojciecha Halczyna, w całości zabudowany jest domami jednorodzinnymi (MN), z których prawie każdy posiada zagospodarowane ogrody przydomowe, z dużą ilością drzewostanu, który jest niezbędny dla miasta Krakowa, w celu poprawy jakości powietrza. Dopuszczenie w planie zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru budownictwa nie tylko jednorodzinnego, ale również wielorodzinnego, w najbliższych latach, a w przyszłości na pewno, doprowadzi do wykupu działek przez developerów wzdłuż ul. Halczyna, zdewastowania flory i przekształcenia budownictwa jednorodzinnego w wielorodzinne, przez wzgląd na duże zainteresowanie mieszkaniami w tym rejonie miasta. Dla potwierdzenia w/w tezy, w ocenie dzielnic, sporządzonej do projektu zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa, ujętych w części tekstowej projektu w Tomie I – uwarunkowania – na stronie 31 stwierdza się, iżobszar dzielnicy poddawany jest intensywnej presji deweloperów mieszkaniowych. Nowe inwestycje nadmiernie obciążają istniejącą infrastrukturę drogową, są zbyt często obce skalą w stosunku do istniejącej zabudowy.”. Zważywszy na taką ocenę uwarunkowań dzielnicy, a w szczególności nadmiernemu przeciążeniu infrastruktury, które jest bardzo odczuwalne na ul. Rydla i ul. Głowackiego, pomiędzy którymi znajduje się ul. Halczyna, należy stwierdzić, iż zwiększenie ilości pojazdów mechanicznych, co związane jest z możliwością budowy nowych budynków wielorodzinnych po zmianie warunków zabudowy z „MN” na „MNW”, miałoby katastrofalne skutki dla infrastruktury tej części dzielnicy, która już dzisiaj jest mocno przeciążona. Również poruszona tu kwestia zabudowy „MNW” – jedno i wielorodzinnej nasuwa wiele przeciwwskazań, ponieważ nowe inwestycje nastawione są na zabudowę mieszkaniową wielorodzinną, a co za tym idzie, na budowę dużych kompleksów mieszkaniowych w celu maksymalnego wykorzystania ograniczonej przestrzeni, co powoduje ogromną ingerencję w okoliczny krajobraz, zniszczenie pozostałych zasobów przyrodniczych okolicy, a także zwiększenie zanieczyszczenia miasta, poprzez zmniejszenie naturalnego przepływu powietrza, który blokuje wysokie budownictwo. Działania te, są sprzeczne z podejmowanymi inicjatywami na rzecz poprawy jakości powietrza w Krakowie, który według najnowszego rankingu Europejskiej Agencji Ochrony Środowiska, jest najbardziej zanieczyszczonym miastem w Polsce i zajmuje 3 miejsce w Europie. Wyniki te są zatrważające, a działania miasta podjęte poprzez przedstawioną zmianę planu zagospodarowania przestrzennego miasta, nie tylko nie gwarantują ochrony niewielkich przestrzeni zieli tak niezbędnych dla miasta, ale prowadzą do znacznego pogłębienia problemu przepływu powietrza i wywiewania zanieczyszczeń powietrza z pomiędzy zabudowy. Zważywszy na fakt, że Kraków jest najbardziej zanieczyszczonym miastem Polski, a także jednym z najbardziej zanieczyszczonych w Europie, stałe powiększanie przestrzeni na której możliwa jest zabudowa wielorodzinna, a więc zabudowa wielopiętrowa, w konsekwencji powoduje dalej idące zwiększenie zanieczyszczenia miasta i narusza art.68 pkt.4 Konstytucji RP. Zmiany zaproponowane w projekcie Studium planu zagospodarowania przestrzennego miasta Krakowa, naruszają również art.74 pkt.1 i 2 Konstytucji RP, który gwarantuje obywatelom prowadzenie przez władzę publiczną polityki zapewniającej bezpieczeństwo ekologiczne współczesnemu i przyszłym pokoleniom, a ochrona środowiska jest obowiązkiem władz publicznych, natomiast zaproponowane zmiany dotyczące w/w obszaru, stanowią pogwałcenie przedstawionych praw i wolności konstytucyjnych, których za wszelką cenę nie tylko powinna, ale musi bronić władza państwowa i samorządowa.

Co więcej, przeznaczenie obszaru wzdłuż ul. Halczyna pod zabudowę „MNW” (jedno i wielorodzinna) leży w sprzeczności z oznaczeniem tego obszaru w strukturze funkcjonalnej zagospodarowania przestrzennego przedstawionych w Rys.2, na którym to cały w/w obszar oznaczony jest jako „tereny budownictwa jednorodzinnego”, nie zaś „MNW” jak proponuje nowy projekt.

 

W związku z powyższym, zmiana zagospodarowania przestrzennego tego obszaru z zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (MN) na zabudowę mieszkaniową jedno i wielorodzinną (MNW) jest nie tylko bezzasadna, ale przede wszystkim sprzeczna z interesem społecznym mieszkańców dzielnicy, a zwłaszcza obszarów objętych uwagami oraz obszarów przyległych, a także narusza podstawowe prawa i wolności zagwarantowane obywatelom przez Konstytucję RP.

[podpis]

Wersja do ściągniecia, plik Word

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>